Wiedźmińska wiki na Gamepedii łączy siły z wiki na Fandomie! Planowane jest przekierowanie tutejszego serwisu do wiedźmińskiej wiki na Fandomie. Jeżeli jesteś członkiem społeczności i masz pytania, wątpliwości lub sprzeciwiasz się przekierowaniu, napisz wiadomość na portalu społeczności!

Emiel Regis

Z Wiedźmińska Wiki
(Przekierowano z Regis)
Skocz do: Nawigacja, szukaj
Emiel Regis Rohellec Terzieff-Godefroy
Emiel Regis 4.png
Informacje podstawowe
Przydomek / pseudonim(y)
Regis
Pochodzenie
Dillingen
Profesja
Cyrulik (profesja)
Zielarz (profesja)
Płeć
Mężczyzna
Rasa
Wampir Wyższy
Przynależność
Kompania Geralta
Plemie Gharasham
Informacje rodzinne
Kolor włosów
Siwe
Kolor oczu
Czerwone
Wystąpienia

Emiel Regis Rohellec Terzieff-Godefroy - cyrulik i jednym z 1200 wampirów wyższych, ma 428 lat według ludzkiej rachuby czasu, zaś 642 lata według rachuby elfów. Bardzo potężny wampir.

Bliski rzyjaciel Geralta i Jaskra .

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Regis to postać bardzo inteligentna. Posiada szeroką wiedzę z wielu zakresów, łatwo przychodzi mu także zjednywanie sobie sympatii ludzi prostych i wysoko urodzonych. Wbrew powszechnemu mniemaniu nie potrzebuje krwi do życia, choć jest ona dla niego wykwintnym trunkiem. Łatwo się od niego uzależnić, czego sam cyrulik był ofiarą, by ostatecznie zostać abstynentem. Jest odporny na światło słoneczne, czosnek i osinowe kołki, choć upowszechnia wśród społeczności przekonanie, że są one dla wampirów zabójcze. Emiel posiadł potężne zdolności regeneracyjne, może zmieniać się w nietoperza czy mgłę, wpływać na umysły. Nigdy nie nosi broni, ale w mgnieniu oka jego dłonie mogą zamienić się w szpony.

Wampir cechuje się ponadprzeciętną inteligencją, wiedzą i przenikliwością. Często odpowiada na pytanie, zanim jeszcze rozmówca zdąży je dokończyć. Uważa, że z każdej sytuacji jest jakieś wyjście, jest to tylko kwestia pomysłu i pozytywnego myślenia. Dawniej uzależniony od krwi, obecnie abstynent.

W czasie II wojny Północy z Nilfgaardem był członkiem drużyny Geralta.

Obecnie mieszka w Nilfgaardzie.

Wygląd[edytuj | edytuj kod]

Jest szczupłym mężczyzną w średnim (z wyglądu) wieku o szpakowatym wyglądzie, ma lekko garbaty nos, ciemne błyszczące oczy i bladą twarz. Zawsze nosi przy sobie torbę z różnymi ziołami z racji wykonywanej profesji, co powoduje towarzyszący mu nieodłącznie charakterystyczny zapach. W rzeczywistości ma 428 lat według ludzkiej rachuby czasu, a 642 lata według rachuby elfów.

Regis to szpakowaty mężczyzna w średnim wieku, z lekko garbatym nosem i czarnymi, błyszczącymi oczami. Przez nad wyraz bladą twarz i ciemny ubiór przywodzi na myśl poborcę podatków. Z powodu ostrych, wampirzych kłów uśmiecha się niemal wyłącznie z zaciśniętymi wargami.

Ze względu na wykonywany zawód zawsze nosi przy sobie płócienną torbę na zioła, więc jego obecności zawsze towarzyszy ostry ziołowo-korzenny zapach. W ten sposób skutecznie myli zwierzęta, na przykład konie zdolne rozpoznać wampira. Potrafił też zmylić medalion wiedźmina.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Regis po raz pierwszy pojawia się w Sadze podczas podróży Geralta i jego towarzyszy przez kotlinę Fen Carn (Błonie Kurhanów), elfie cmentarzysko leżące w Sodden. Kompania poznaje go jako cyrulika, pochodzącego z Dillingen.

Geralt - pomimo pomocy jakiej Regis udzielił mu i jego kompanom (bezpieczny nocleg) odczuwa do niego nieskrywaną wrogość spowodowaną wampiryzmem, jednak przepędza go tylko, mówiąc że chyba nikt nie jest w stanie zapłacić mu tyle, żeby zabił Emiela. Podejście Wiedźmina zmienia się z czasem po tym, jak wampir ratuje jego i Jaskra z obozu Vissegarda (choć początkowo Geralt właśnie po tym wypędził Regisa). W niedługim czasie staje się on przyjacielem Białego Wilka i innych członków drużyny.

Regis wielokrotnie daje dowody swojej inteligencji i wiedzy, która obejmuje wiele dziedzin. Okazuje się być biegłym w medycynie, alchemii oraz zielarstwie. Dementuje również wiele stereotypów na temat wampirów, mówiąc o tym, że ani czosnek, ani nawet osinowy kołek wbity w serce nie są dla niego śmiertelne. Opowiada także, iż krew nie jest konieczna wampirowi do życia, a jest tylko wytrawnym trunkiem, który dla wielu z nich jest nałogiem, z którego można się jednak wyleczyć.

Sam Regis przestał nadużywać krwi po poznaniu pewnej wampirzycy, gdy ta jednak go opuściła jego nałóg powrócił z podwójną siłą , skutkiem czego został ostatecznie złapany przez ludzi, przebity kołkiem i zakopany z odciętą głową. Regeneracja zajęła mu pięćdziesiąt lat, podczas których dogłębnie przeanalizował swoje życie i postanowił się zmienić. Od tego czasu jest abstynentem.

Gry[edytuj | edytuj kod]

Wiedźmin[edytuj | edytuj kod]

W grze Wiedźmin Regis nie występuje osobiście, jednak zostaje dwukrotnie wspomniany. Pierwszy raz podczas nasiadówki u Shani, gdy Jaskier opowiada niedowierzającemu Geraltowi o wampirach wyższych (o tym, że nie muszą pić krwi). Wyjawia Geraltowi, że Regis był jego przyjacielem. Drugi raz Regisa wspomina Królowa Nocy, właścicielka domu publicznego w Wyzimie Handlowej. Okazuje się, że to ona była wampirzycą, która go opuściła z powodu jego nałogu. W jakiś sposób wie o jego przyjaźni z Geraltem i o tym, że przypuszczalnie zginął.

Wiedźmin Krew i Wino[edytuj | edytuj kod]

Tw3 journal regis.png

Regis powraca w dodatku do trzeciej części Wiedźmina - "Krew i Wino". Po raz pierwszy Geralt spotyka go podczas walki z Bestią z Toussaint. Cyrulik pojawia się znikąd i ratuje Białego Wilka przed śmiercią, przekonując Bestię, by oszczędziła jego przyjaciela. Gdy Rzeźnik z Blaviken i wampir zostają sami, ten wyjawia Geraltowi kim jest Bestia i co ma z nią wspólnego. Okazuje się, ze Bestia jest wampirem wyższym o imieniu Dettlaff. Regis informuje też, że Dettlaff pomógł mu się zregenerować, czyniąc go tym samym Bratem krwi.

Wampir nie zdąża jednak przekazać wiedźminowi wszystkich informacji, gdyż zjawiają się Błędni Rycerze. Informuje on przyjaciela, że ukrywa się na Cmentarzu Mère - Lachaise i tam przekaże mu dalsze informacje. Gdy Zabójca Potworów dociera na miejsce okazuje się, że krypta na cmentarzu jest zamknięta i musi znaleźć inne wejście. W końcu dociera do wampira, który na zamknięte wejście tłumaczy się, że nie chce niechcianych gości. Wiedźmin dowiaduje się od Cyrulika, że ten próbuje nauczyć Dettlaffa życia bez picia krwi i w zgodzie z ludźmi. Obiecuje też pomóc wiedźminowi dowiedzieć się, gdzie Bestia z Toussaint się ukrywa.

Mówi Geraltowi, że są dwie metody, by tego dokonać, z tym, że jedna z nich jest bardzo niebezpieczna, więc postanawia z niej nie korzystać. Aby odnaleźć Dettlaffa on i Biały Wilk muszą uwarzyć specjalną miksturę, zwaną Pogłosem, która umożliwi Geraltowi wejrzenie w najbardziej emocjonujące wspomnienie Bestii z Toussaint. Do jego uwarzenia będzie jednak potrzebował składników, które niełatwo jest zdobyć. Jednym z nich jest silny stymulant wzroku. By go zdobyć Regis wysyła kruka na poszukiwanie Mamuna, Wichta Plamistego i Kobolda.

W czasie oczekiwania na powrót kruka Geralt i Regis ucinają sobie pogawędkę, z której wiedźmin dowiaduje się, że po regeneracji wampir przez rok nie mógł poruszać się o własnych siłach, a gdy już poczuł się lepiej udał się do Brugge. Jest także ciekaw, czy gdyby Biały Wilk zginął i się zregenerował nadal chciałby być wiedźminem. Po udzieleniu mu odpowiedzi jest wdzięczny Rzeźnikowi z Blaviken za szczerość. Po powrocie kruka Cyrulik przekazuje białowłosemu informacje o znalezieniu Wichta Plamistego i ostrzega przed klątwą, która podobno wisi nad tym miejscem. W czasie, gdy Geralt będzie zdobywał pierwszy składnik, wampir chce poszukać w księgach informacji o zamienniku drugiego składnika - krwi pobudzonego wampira.

Niestety nie udaje mu się niczego znaleźć i razem z wiedźminem jest zmuszony udać się do ruin Tesham Mutna, gdzie niegdyś przetrzymywano wampira odpowiedzialnego za rozpoczęcie polowań na te stwory. Regis nakazuje Geraltowi zamknąć go w specjalnej klatce i zakuć w kajdany z elementami dwimerytu, które uniemożliwiały przemianę w mgłę. Przed wyruszeniem do ruin wampir zażył krwi kruka, którego wcześniej wysłał na oszukiwania potworów. Gdy on i Biały Wilk docierają na miejsce, wiedźmin wykonuje prośbę swego przyjaciela i podnosi klatkę z nim do góry. Następnie wylewa przynętę na potwory, które będzie musiał zabijać, by wampir przeszedł w stan pobudzony. W końcu udaje się osiągnąć cel i Geralt opuszcza klatkę wraz z wampirem, po czym pobiera trochę jego krwi. Następnie obaj czekają, aż Cyrulik się uspokoi. Później Geralt pomaga mu wrócić na cmentarz, gdyż Regis jest bardzo osłabiony po czym dokańcza miksturę Pogłos.

Po tym jak druh ją wypił, wampir bał się o niego, gdyż przez cały czas Geralt szamotał się. Po wybudzeniu się Geralta z wizji, wysłuchuje go opowieści po czym mówi, że wiedźmin sam musi udać się do miasta, bo on jest jeszcze za słaby. Dołącza do Białego Wilka przy pucybucie i pomaga mu wydobyć informacje o kryjówce Dettlaffa. Razem z wiedźminem udaje się tam i opowiada mu historię drugiego wampira. Gdy odkrywają, że Bestia z Toussaint została zaszantażowana obiecuje porozmawiać z Dettlaffem i przekonać go, że Geralt chce mu pomóc. Następnie Regis pojawia się u Oriany, po odkryciu przez Geralta i Księżną Toussaint kolejnego morderstwa, dokonanego przez niejakiego Cyntrijczyka. Przyprowadza on również Dettlaffa, by zarówno on jak i Geralt zaufali sobie. Podczas wizyty o Oriany wiedźmin przekazuje Regisowi wszystko, czego się dowiedział i wymusił na nim obietnicę, że tym razem przypilnuje Dettlaffa i obaj zostaną w mieście. Niestety podczas szturmu na Dun Tynne.

Niestety wampir nie dotrzymuje słowa i razem ze swym wampirzym przyjacielem pojawia się i pomaga Geraltowi w walce z bandytami szantażystów. Gdy w końcu udaje im się dostać do uwięzionej Rhenny, miłości Dettlaffa, okazuje się, że tak na prawdę Rhenna to Syanna - wydziedziczona siostra ksieżnej Anny Henrietty. Dettlaff wściekły na swą ukochaną ma ochotę ją zabić, powstrzymuje się jednak i daje dziewczynie ultimatum - albo w terminie trzech dni zjawi się w Tesham Mutna albo wyśle na Beauclair wampiry po czym znika. Regis pomaga Geraltowi doprowadzić Syannę do księżnej i wyznaje jej, że Dettlaff jest wampirem. Po usłyszeniu całej historii Anna Henrietta daje wiedźminowi trzy dni na zabicie Bestii z Toussaint. Wampir przez całe trzy dni pomaga białowłosemu znaleźć Dettlaffa, jednak ślad po nim zaginął. Podczas zdawania raportu księżnej na stolice państwa napadają wampiry. Wampir zgadza się z wiedźminem, że tym razem sprawy poszły za daleko i obiecuje pomóc Geraltowi bez względu na to, co postanowi. Jego dalsze losy zależą od wyboru gracza.

  1. Jeśli Geralt wybrał ścieżkę Ukrytego, lub ścieżkę Syanny i zdobył magiczną wstążkę, lub po zabiciu Syanny przez Dettlaffa chce go zabić dochodzi do walki z wampirem. Wiedźmin pokonuje potwora, a Regis definitywnie go zabija. Dwa tygodnie później przyjaciele piją razem samogon z mandragory przy cmentarzu Mère-Lachaise. Regis prosi Białego Wilka, aby pomógł mu zbierać świeże korzenie mandragor. Podczas poszukiwań wampir zostaje zaatakowany przez bruxy. Po walce tłumaczy Geraltowi, że teraz jest wyklęty, bo zabił Dettlaffa i każdy wampir będzie usiłował go zgładzić. Zdradza wiedźminowi, iż planuje opuścić Toussaint i pojechać na południe do Nilfgaardu, gdzie cywilizacja jest postępowa, ludzie nie wierzą już w wampiry i będzie mógł w spokoju osiąść udając cyrulika. Na odchodne pozostawia Geraltowi urządzenie do tworzenia mutagenów.

Dane z książek Sapkowskiego[edytuj | edytuj kod]

Z dziury pod dolmenem zachrobotało ponownie i ostro powiało ziołowo-korzennym zapachem. Po chwili ujrzeli szpakowatą głowę, a potem twarz ozdobioną szlachetnie garbatym nosem, należącą bynajmniej nie do ghula, lecz do szczupłego mężczyzny w średnim wieku. Percival nie mylił się. Mężczyzna w samej rzeczy przypominał nieco poborcę podatków.(...)Mężczyzna wygramolił się z dziury, otrzepał czarną szatę, przewiązaną w pasie czymś w rodzaju fartucha, poprawił płócienną torbę, powodując kolejną falę ziołowych zapachów.(...)Ja, jak widzicie, żadnego oręża nie noszę. Nigdy nie noszę. Nie mam również przy sobie niczego, co można by nazwać godziwym łupem. Zwę się Emiel Regis. Pochodzę z Dillingen. Jestem cyrulikiem.


Chrzest ognia, str. 118

Nazywam się Emiel Regis Rohellec Terzieff-Godefroy. Żyję na tym świecie czterysta dwadzieścia osiem lat według waszego rachunku, sześćset czterdzieści dwa lata według rachuby elfów. Jestem potomkiem rozbitków, nieszczęsnych istot uwięzionych wśród was po kataklizmie, który wy nazywacie Koniunkcją Sfer. Uchodzę, delikatnie mówiąc, za potwora. Za krwiożercze monstrum.


Chrzest ognia, str. 211

- Wyciągnął rozżarzoną podkowę z ognia - przypomniał sobie Jaskier. - Ba, przez kilka bitych chwil trzymał ją w dłoni i nawet się nie skrzywił. (...)
- Jest niewrażliwy na ogień.
- Co jeszcze potrafi?
- Może, gdy zechce, stać się niewidzialny. Może spojrzeniem zauroczyć, wprawić w głęboki sen, zrobił to z wartownikami w obozie Vissegerda. Przybierać postać nietoperza i latać jak nietoperz. Myślę, że może tych rzeczy dokonywać tylko nocą i tylko w czasie pełni. Ale mogę się mylić. (...) Podejrzewam, że on jest niezwykły nawet wśród wampirów. Doskonale upodabnia się do człowieka i to od lat. Konie i psy, mogące wyczuć jego prawdziwą naturę, myli zapachem ziół, które stale ma przy sobie. Ale mój medalion też na niego nie reaguje, a powinien.


Chrzest ognia, str. 281

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Wiedźmin 3 Krew i Wino[edytuj | edytuj kod]

Wiedźmin Pożegnanie Białego Wilka[edytuj | edytuj kod]

Gwint[edytuj | edytuj kod]

Inne[edytuj | edytuj kod]

Ciekawostki i inne Informacje[edytuj | edytuj kod]

  • Regis przebywając w Beauclair „zaprzyjaźnił się” z tamtejszym sukkubem,
  • Głosu Regisowi udzielił Jan Frycz,
  • Podczas szturmu na zamek Stygga dał upust pragnieniu i pożywił się krwią żołnierzy,
  • Moc Regisa była największa podczas pełni księżyca, o północy,
  • Regis posiadał rozległą wiedzę w dziedzinie medycyny (leczył Jaskra), zielarstwa, alchemii (samogon z mandragory), prawa (obrona upośledzonej dziewczyny, Geralta, Milvy oraz Zoltana przed kapłanem) i psychologii,
  • Uratował życie Milvie, gdy poroniła,
  • Posiadał moce umożliwiające mu manipulację ludźmi oraz uspokajanie zwierząt,
  • W trakcie przenoszenia Geralta na łódź pod koniec sagi towarzyszom wiedźmina wydawało się, że widzą zmarłych przyjaciół. Wśród wymienionych postaci nie było Regisa, gdyż, jak mówi sam Sapkowski, mógł się zregenerować po „śmierci” na zamku Stygga i przeżyć,
  • Jego zdaniem seks jest rzeczą piękną, a ludzie plugawią go, używając wielu przekleństw związanych z uprawianiem miłości,
  • Ukradziony z lyrijskiego transportu muł Regisa został nazwany Draakul. Jest nawiązanie do postaci hrabiego Draculi, najsłynniejszego wampira literatury.
  • Jego pełne imię nie zmieściło się na karcie do gwinta,
  • Alternatywna karta do gwinta jest easter eggiem, tzn. wampir przedstawiony na karcie jest zaczerpnięty z jednego z albumów brytyjskiego heavy metalowca Ozzy'ego Osbourne'a,
  • Słowo regis jest jedną z łacińskich form słowa rex, oznaczającego król. Jest to jednak najpewniej zbieg okoliczności,
  • Ma zdecydowanego pecha do krwi: pijany został złapany przez chłopów, którzy zakopali go w ziemi, odrąbali głowę i podziurawili kołkami. Po wielu latach, podczas szturmu zamku Stygga, napił się krwi jednego z żołnierzy i niedługo po tym został przez Vilgefortza wtopiony w kolumnę za pomocą zaklęcia. W Beauclair napił się, został zamknięty w klatce i doprowadzony do szału, a potem napił się krwi Dettlaffa, mordując go tym samym i skazując się na wygnanie,
  • Zna Orianę, ale gdy Geralt zapyta go o ich znajomość, wampir odpowiada tylko, że znają się od dawna oraz, że opowie o tym wiedźminowi innym razem.
  • Regis miał najprawdopodobniej krucze, bądź siwiejące włosy,
  • W Wiedźminie jest wspomniany kilka razy. Jaskier wspomina go podczas imprezy Shani , stwierdzając, że Geralt kiedyś miał przyjaciela wampira, Zoltan opowiada, że ​​Regis mógł wyciągać rozpalone podkowy bezpośrednio z ognia gołymi rękami, a Królowa Nocy wspomina Regisa jako swojego dawnego kochanka,
  • W pierwszej części gry możemy najpierw przespać się z jego byłą ukochaną (Panią Nocy). Wyjawia nam, że to ona była wampirzycą, która się z nim rozstała z powodu pijaństwa Regisa,
  • Pojawia się w pożegnaniu białego wilka na ślubie Geralta i Yennefer.