Wiedźmińska wiki na Gamepedii łączy siły z wiki na Fandomie! Planowane jest przekierowanie tutejszego serwisu do wiedźmińskiej wiki na Fandomie. Jeżeli jesteś członkiem społeczności i masz pytania, wątpliwości lub sprzeciwiasz się przekierowaniu, napisz wiadomość na portalu społeczności!

Raynard Odo

Z Wiedźmińska Wiki
Skocz do: Nawigacja, szukaj
Raynard Odo.jpg

Raynard Odo – lyrijski wielmoża, rycerz i doradca królowej Meve .Odo nosił fioletowy płaszcz zdobiony złotymi haftami.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Bitwa pod Czerwoną Bindugą[edytuj | edytuj kod]

Najprawdopodobniej brał udział w bitwie o most na Jarudze. Po sukcesie lyrijskiego hufca uczestniczył w ceremonii pasowania Geralta z Rivii na rycerza, nobilitowanego za męstwo okazane w ww. starciu.

Był oddany królowej, zniecierpliwił się, gdy Geralt odwlekał pasowanie na rycerza przez królową Meve, bo była ranna w usta. Dbał o życie żołnierzy oraz wykazywał się pragmatyzmem i nadzwyczajną powagą .

Wygląd i charakter[edytuj | edytuj kod]

Odo nosił fioletowy płaszcz zdobiony złotymi haftami.

Był oddany królowej, zniecierpliwił się, gdy Geralt odwlekał pasowanie na rycerza przez królową Meve, bo była ranna w usta. Dbał o życie żołnierzy oraz wykazywał się pragmatyzmem i nadzwyczajną powagą.

Kariera Wojskowa[edytuj | edytuj kod]

Raynard za młodu wstąpił do wojska, gdzie jako arystokrata od razu otrzymał tytuł dziesiętnika, a chcąc wzmocnić swoją pozycję za plecami króla Reginalda, wyśmiewał i punktował jego błędne poczynania wśród innych oficerów.

Szybko oskarżono go o zniewagę majestatu, a sąd wojskowy wydał na niego karę śmierci, przed którą ocalił go sam Reginald, ułaskawiając dziesiętnika i prosząc go o powtórzenie mu zarzutów.

Gdy Reginald wysłuchał słów Raynarda, stwierdził, że Odo ma rację i uczynił go swoim doradcą, którym ten pozostał aż do śmierci króla. Monarcha, umierając, określił go jako jedyną osobę godną zaufania. Od tamtego czasu dowodził armią królowej Meve.

Towarzyszył władczyni podczas jej wyjazdu, na którym wraz z Foltestem, Henseltem, Demawendem i Vizimirem złożyła deklarację gotowości do „bratniej pomocy”.

Wojna Krwi: Wiedźmińskie Opowieści[edytuj | edytuj kod]

Po powrocie Meve do Lyrii okazało się, że podczas nieobecności władczyni po okolicy rozpanoszyli się bandyci, którzy uciekli z twierdzy Spalla, rabując karawany, atakując poborców i mordując arystokrację. Przyczyną było zawarcie z nimi sojuszu przez mającego ich zlikwidować hrabię Caldwella, który chciał przejąć tron.

Gdy armia Meve uporała się z bandytami, zza Jarugi zaatakowały wojska Nilfgaardu. Władczyni polecono przybyć z odsieczą pod miasto Davograd, gdzie udało się odeprzeć natarcie. Następnie żołnierze wyruszyli do stolicy.

Na miejscu armia została zdemobilizowana, a królową i Raynarda w akcie zdrady wtrącono do lochu. Uwięzionych uwolniły Kundle ze Spalli pod przywództwem Gascona.

Raynard towarzyszył władczyni jako doradca w Aedirn i Mahakamie, gdzie korespondował z Vilemem, podając położenie i plany Meve w nadziei na pojednanie zwaśnionej rodziny królewskiej. W Angrenie królowa dowiedziała się o zdradzie przyjaciela, przez co mogła wydalić go z oddziału lub zezwolić na dalsze pozostanie na służbie.

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

  • Odo podkochiwał się w królowej, o czym ta przekonuje się na bagnach Angrenu .

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Gwint[edytuj | edytuj kod]