Wiedźmińska wiki na Gamepedii łączy siły z wiki na Fandomie! Planowane jest przekierowanie tutejszego serwisu do wiedźmińskiej wiki na Fandomie. Jeżeli jesteś członkiem społeczności i masz pytania, wątpliwości lub sprzeciwiasz się przekierowaniu, napisz wiadomość na portalu społeczności!

Pierwszy Traktat Exeterski

Z Wiedźmińska Wiki
Skocz do: Nawigacja, szukaj

Pierwszy Traktat Exeterski - Traktat między Kovirem i Poviss, a Kaedwen i Redanią zawarty w Lan Exeter; tuż po wojnie tych dwóch sojuszy.

Szczegóły traktatu:[edytuj | edytuj kod]

Zyski Koviru i Poviss[edytuj | edytuj kod]

  • Mare Liberum Apertum (Morze jest wolne i otwarte) - Dla mieszkańców tego królestwa najważniejszy był handel. Krainy północne nie mają prawa przeszkadzać kupcom Kovirskim w handlu.
  • Kovir nie jest niczyim wasalem. Jest niezawiłym, samorządnym i neutralnym państwem.

Zyski Kaedwen i Redanii[edytuj | edytuj kod]

  • Radowid Ryży, król Redanii dożywotnio używał w oficjalnych dokumentach tytuły króla Koviru i Poviss.
  • Benda, król Kaedwen dożywotnio używał w oficjalnych dokumentach tytuły króla Caingorn i Malleore.

Dane z Książek Sapkowskiego:[edytuj | edytuj kod]

I podpisali dokument, przez potomnych nazwany I Traktatem Exeterskim. Dla odróżnienia od zawartych później, Pierwszy Traktat nosi nazwę też zgodną z pierwszymi słowami jego preambuły Mare Liberum Apertum.


Wieża Jaskółki, str. 274

Morze jest wolne i otwarte. Handel jest wolny. Zysk jest święty. Kochaj handel i zysk bliźniego jak swój własny. Utrudnianie komuś handlowania i osiągania zysku jest łamaniem praw natury. A Kovir nie jest niczyim wasalem. Jest niezawisłym, samorządnym - i neutralnym królestwem.


Wieża Jaskółki, str. 274

Nie wyglądało, by Gedovius i Gemma zechcieli - dla samej choćby grzeczności - uczynić choć jedno, choćby najmniejsze ustępstwo, coś, co uratowałoby honor Radowida i Bendy. Ale jednak zrobili to. Zgodzili się, aby Radowid Ryży - dożywotnio - używał w oficjalnych dokumentach tytułu króla Koviru i Poviss, a Benda - dożywotnio - tytuły króla Caingorn i Malleore.


Wieża Jaskółki, str. 274