Jesteś nowy na Wiedźmińskiej Wiki i nie wiesz od czego zacząć? Zajrzyj na portal społeczności i dowiedz się jak stać się częścią naszej społeczności!

Letho z Gulety

Z Wiedźmińska Wiki
(Przekierowano z Królobójca)
Skocz do: Nawigacja, szukaj
Letho z Gulety
Tw2 full Letho 1.png
Informacje
Przydomek / pseudonim(y)
Królobójca
Rasa
Człowiek
Płeć
Mężczyzna
Kolor włosów
Łysy
Kolor oczu
Żółty
Przynależność
Wiedźmińska szkoła cechu Żmii, Królobójcy
Profesja
Wiedźmin, assassin

Letho z Gulety, Królobójca - główny antagonista w grze Wiedźmin 2. Jest najbardziej poszukiwanym przestępcą na Północy. Znajomy Geralta z Rivii . 

Jest wiedźminem, pochodzącym ze Szkoły Żmii, która podobnie jak inne szkoły wiedźmińskie w Nilfgaardzie, przestała istnieć znacznie wcześniej niż te na Północy. Należy do tajemniczej organizacji znanej jako Królobójcy. Jego towarzyszami byli Serrit i Egan.

Wszędzie gdzie się pojawi, potrafi znaleźć doraźnych sojuszników, którzy ze względu na sytuację, są mu chwilowo potrzebni. Zawsze ma coś do zaoferowania, czego nie potrafią dostarczyć inni. Przez pewien czas współpracuje z Iorwethem i jego komandem Scoia'tael, manipulując przywódcą poprzez podanie się za przyjaciela nieludzi oraz wykorzystanie niechęci elfa do ludzi. Letho zerwał to tymczasowe przymierze dopiero w najdogodniejszym dla siebie momencie, kiedy dokonał już zamachu na Foltesta, a jego towarzysze Królobójcy byli daleko poza zasięgiem ewentualnej vendetty elfów.

Królobójca i Geralt z Rivii spotkali się po raz pierwszy, gdy Geralt, powróciwszy do świata żywych gonił za Dzikim Gonem by odzyskać Yennefer.

Zabił wielu ludzi w tym dwóch królów: Demawenda oraz Foltesta na zlecenie Emhyra var Emreisa, cesarza Nilfgaardu.

Ostateczny los Letho nie jest znany. W zależności od wyboru gracza Geralt może zabić Królobójcę lub pozwolić mu odejść na południe.

Ciekawostki i inne informacje[edytuj | edytuj kod]

  • Letho był niesamowicie silny fizycznie - Potrafił bez problemu chwycić Geralta jedną ręką i cisnąć go na kamienną ścianę, niszcząc ją.
  • Królobójca był inteligentną postacią, przecząc swojej aparycji 'tępego osiłka' dzięki czemu z łatwością manipuluje ludźmi (i nieludźmi), a jego subtelne plany doprowadziły do śmierci dwóch królów Północy.
  • Królobójca był honorowy. W pamięci miał, jak w przeszłości Geralt uratował mu życie, przez co wielokrotnie pomagał Geraltowi:
    • wyprawiając się z nim w pościg za Dzikim Gonem
    • opiekował się Yennefer, mimo iż straciła pamięć i była dla niego utrapieniem.
  • Letho nie traktował Geralta jako swego wroga.
  • Letho jest jedynym znanym wiedźminem ze Szkoły Żmiji, który używa dwuręcznego miecza w walce; jego towarzysze, preferowali władanie dwoma sztyletami.
  • Jego wizerunek widnieje na okładce najnowszego wydania "Czas pogardy", chociaż postać ta nie występuje w sadze.
  • Podobnie jak Geralt, Letho dostąpił zaszczytu rozmowy z cesarzem Nilfgaardu Emhyrem var Emreisem.
  • Letho był silnie oczarowany osobą Cesarza, podczas rozmowy z wiedźminem stwierdza że przy Cesarzu każdy król pólnocy jest nikim.
  • W akcie III jeżeli pomagamy Roche'owi bądź Iorwethowi, Letho ratuje i opiekuje się Triss.
  • Pod koniec gry przekonujemy się, że Letho to dojrzała osoba. Nie próbując zbędnej ucieczki zdecydował się na spotkanie z Geraltem.
  • Podczas finałowej rozmowy z Geraltem, mówi że cesarz w zamian za jak największą ilość uśmierconych królów północy, obiecał rozkazać odbudować szkołę Żmiji.
  • Pojawia się w pożegnaniu białego wilka na ślubie Geralta i Yennefer .

W grze Wiedźmin 2: Zabójcy Królów[edytuj | edytuj kod]

Dziennik[edytuj | edytuj kod]

Przebrany za ślepego mnicha tajemniczy zabójca całkowicie zaskoczył Geralta. Wykazując się nie tylko talentem aktorskim i opanowaniem, ale także kocim refleksem, tuż pod nosem wiedźmina zamordował króla. Zanim Geralt zdążył go powstrzymać, wyskoczył przez okno samotni. Jakby tego było mało, nie tylko nie poniósł przy tym uszczerbku, ale zdołał uciec, korzystając z pomocy Scoia'tael.
Potwierdzałyby to informacje Vernona, mówiące o mężczyźnie, który odpowiadał rysopisowi. Widziano go w okolicach faktorii Flotsam, gdzie współpracował z komandem Wiewiórek. Znalezienie go było jedyną szansą Geralta.
Tajemniczy osobnik zyskał teraz imię. Wyglądało na to, że ów Letho, kimkolwiek był, prowadził jakąś własną grę, w której Scoia'tael zaczęli mu zawadzać. Jednak nadal jego cele pozostawały dla Geralta zagadką.
Letho faktycznie współpracował z Wiewiórkami, odwalając za nich mokrą robotę. Już wkrótce Geralt miał poznać odpowiedzi na więcej pytań.
W ruinach dawnej elfiej łaźni Geralt po raz drugi miał okazję stanąć oko w oko z tajemniczym zamachowcem. Informacje, które uzyskał, okazały się zaskakujące. Letho z Gulety był niegdyś wiedźminem! Ponadto królobójców było więcej i to oni odpowiadali za zabójstwa obu władców Północy. Morderca znał wiedźmina, który uratował mu kiedyś życie. Rozmowa przestała się jednak kleić, gdy świsnęły strzały i szczęknęły miecze. Letho udowodnił swoje umiejętności, spuszczając tęgie manto Geraltowi. Na odchodnym zapowiedział, że udaje się do Aedirn.
Królobójca spełnił swe groźby i porwał Triss, raniąc przy tym Cedrica. Zmusił czarodziejkę do udzielenia mu pomocy i teleportował się do Aedirn.
Wizja, jakiej z pomocą magii doświadczył Geralt, dostarczyła nam kolejnej porcji informacji. Letho był w okolicy wcześniej, zlecił swym kamratom dokonanie zamachu na króla Henselta. Królobójcy współpracowali niegdyś z Shealą de Tancarville, ale tak jak w przypadku Iorwetha, ich drogi zaczęły się rozchodzić. Jakikolwiek miał być finał tej opowieści, Letho zapowiedział, że rozegra się on w Loc Muinne.
Dalszego ciągu opowieści o królobójcy słuchałem z zapartym tchem. Wprowadzony na salę obrad przez nilfgaardzkie poselstwo, Letho oskarżył publicznie czarodziejów o zlecenie zamachów na władców Północy.
Złożony plan królobójcy został ujawniony zbyt późno. Letho od początku pracował dla Cesarstwa Nilfgaardu, któremu zależało na zasianiu zamętu przed wojną, jaką Czarni zamierzali rozpocząć. Wykorzystując ambicje Loży czarodziejek oraz jej kontakty i środki finansowe oraz wsparcie nieświadomych niczego bojowników Scoia'tael, Letho wyeliminował dwóch spośród najbardziej liczących się władców Nordlingów, pogrążając ich państwa w chaosie.
Dodatkowo rzucił podejrzenie na czarodziejów, którzy starali się odbudować swą pozycję. W ten sposób siła, która już raz powstrzymała Nilfgaard pod Sodden, otrzymała prawdziwie druzgoczący cios.
Geraltowi pozostała jeszcze konfrontacja z samym królobójcą, by ten mógł potwierdzić lub zaprzeczyć owym wieściom. Jedynie Letho znał kulisy intrygi, przez którą Północ spłynęła krwią królów. Gdzie doszło do ich finalnego spotkania i jak się ono zakończyło, wnet opowiem...

Wideo[edytuj | edytuj kod]

W grze Wiedźmin 3: Dziki Gon[edytuj | edytuj kod]

Zadania[edytuj | edytuj kod]

Dziennik[edytuj | edytuj kod]

Są znajomi z przeszłości, z którymi powtórne spotkanie jest okazją do wspólnej hulanki. Są też tacy, na widok których ręka sama sięga po miecz. Letho z Gulety należał do obu tych kategorii.

Ów wiedźmin-renegat ze Szkoły Żmii, zwany Królobójcą, miał na rękach krew przynajmniej dwóch władców Północy, zamordowanych na polecenie cesarza Nilfgaardu. Geralt, oskarżony wówczas o współudział, ścigał skrytobójcę, by oczyścić swe imię. Mimo iż ich ostatnie spotkanie w ruinach Loc Muinne zakończyło się bez rozlewu krwi, Geralt nie przewidywał, że ich ścieżki jeszcze kiedyś się skrzyżują.

Spotkanie Królobójcy na stryszku szopy, na spustoszonym wojną pograniczu, było więc dla wiedźmina sporym zaskoczeniem.
Okazało się, że Letho, ścigany obecnie na polecenie swego dawnego pracodawcy, ma do wyrównania pewne rachunki, a obecność drugiego wiedźmina byłaby przy tym wielce pomocna. Ze względu jednak na dawne zaszłości Geralt nie skorzystał z propozycji i każdy z wiedźminów poszedł w swoją stronę.
If Geralt kills Letho's pursuers:
By skutecznie zmylić swych prześladowców, Letho zdecydował się na ryzykowny krok – upozorował własną śmierć. Jego plan zakończyłby się sukcesem, gdyby nie fakt, że popędliwy Geralt nie zostawił przy życiu nikogo, kto mógłby rozpowiedzieć wiadomość o śmierci Królobójcy.
If Geralt goes along with Letho's plan:
By skutecznie zmylić swych prześladowców, Letho zdecydował się na ryzykowny krok – upozorował własną śmierć. Dzięki powściągliwości Geralta plan zakończył się sukcesem – zbiry, które ścigały Letho, odjechały w świat, by chełpić się zgładzeniem Królobójcy.
W tej sytuacji Letho nie pozostawało już nic innego, jak tylko zniknąć. Po krótkim pożegnaniu z Geraltem ich drogi rozeszły się powtórnie.
Tutaj koniec znacznych szczegółów fabuły.

Galeria[edytuj | edytuj kod]