Kerack

Z Wiedźmińska Wiki
Skocz do: Nawigacja, szukaj
Królestwo Kerack
Stolica Kerack
Ustrój polityczny monarchia
Głowa państwa Viraxas
Język urzędowy Język Wspólny
Herb Herb Kerack opisany w powieści Sezon burz - pierwszy wariant
Błękitny delfin nageant (czyli płynący) z czerwonymi płetwami i ogonem, w polu złotym.
Herb Herb Kerack opisany w powieści Sezon burz - drugi wariant
Błękitny delfin nageant queue contournee z czerwonymi płetwami i ogonem, w polu złotym.
Królestwo Kerack na Mapie Orteliusa

Kerack - niewielki nadmorski kraj  graniczący od południa z Verden, od wschodu z Brokilonem, od północy z Bremervoord, Cidaris i Temerią.

Historia

Kerack zostało założone przez kupca i pirata Osmyka, który po zmonopolizowaniu morskiej strefy handlowej sam mianował się królem na początku XIII wieku post resurrectionem. Dzięki nawiązaniu kontaktów dyplomatycznych i handlowych z Cidaris i Verden jego państwo zostało uznane. Stolicą zostało miasto Kerack leżące w ujściu rzeki Adalatte.

Po śmierci władcy, tron przejął pierworodny syn, Belohun. Za jego rządów królestwo rozwijało się, do portu zawijały okręty z Novigradu, Cintry, Wysp Skellige, Koviru, a nawet Cesarstwa Nilfgaardu. Miał czterech legalnych synów - Viraxasa, Elmera, Egmunda i Xandera, a także niezliczoną ilość bękartów. Pierworodnego Viraxasa wygnał na długo przed rozpoczęciem akcji powieści. Elmer nie nadawał się na kandydata do tronu - był upośledzonym umysłowo alkoholikiem. Dwóch kolejnych synów król trzymał w niepewności co do sukcesji - czasami nawet słyszano pogłoski, iż zamierza przekazać tron któremuś z licznych bękartów. Ostatecznie, podczas akcji powieści "Sezon burz" zamierzał ożenić się z młodą Ildico Breckl, która miała zrodzić następcę tronu. W dniu wesela doszło jednak do nieudanego przewrotu - władzę próbowali przejąć Egmund i Xander, za pomocą zaklętego pogrzebacza. Król przypadkiem ocalał, po czym kazał wygnać synów za góry Amell. Wykonania rozkazu nigdy się jednak nie doczekał - gdy zakładał ma szyję medalion podarowany przez przyszłą małżonkę, udusił się - ozdoba była zaczarowana. Wisiorek był elementem spisku, w wyniku którego władzę przejął pierworodny Viraxas.

Nowy król, w przeciwieństwie do swych w miarę tolerancyjnych poprzedników, nie darzył sympatią przedstawicieli obcych ras. Podczas akcji opowiadania "Miecz przeznaczenia" do tego stopnia nie tolerował Eithné - pani driad, że nie uznał nawet za stosowne wysłać do Brokilonu posłów.

Podczas akcji powieści "Chrzest ognia" zarówno na ekspedycje z Kerack, jak i z Verden napadały w okolicach Brokilonu bandy driad. W pewnym etapie II wojny północnej, władcy obu krajów wysyłali do lasu driad karne ekspedycje. Niektóre z nich w tajemniczy sposób wpadały w zasadzki - dopiero później okazało się, że przewodniczka ekspedycyj, Milva, była driadzią agentką.

W bliżej nieokreślonej przyszłości, przed spisaniem encyklopedii Maxima Mundi, Kerack zostanie podzielone między sąsiadów. Stolica, miasto Kerack), przejdzie pod panowanie królestwa Cidaris.

Znani mieszkańcy

Władcy

Członkowie rodziny królewskiej

Inni mieszkańcy

Miejsca

Miasta i warownie

Miasteczka i wsie

Dane z książek Sapkowskiego

- Z Brugge - zmarszczył się Brick. - A to ci powiem, bracie, że to twój król, Venzlav, potworzyce rozzuchwala właśnie. Nie chce z naszym Ervyllem się sprząc, i z Viraxasem z Kerack. A gdyby ze trzech stron na Brokilon pójść, wygnietlibyśmy to plugastwo wreszcie...


Miecz przeznaczenia, str.

A ona odwdzięczyła się. Zawarła pakt z Wiedźmą Brokilonu, ze starą Srebrnooką Eithne. Maria Barring umarła, niech żyje Milva... Ile ekspedycji załatwiła, zanim ci w Verden i Kerack połapali się? Trzy?


Chrzest ognia, str. 28

Galeria

Heraldyka

Inne

Gwint