Jesteś nowy na Wiedźmińskiej Wiki i nie wiesz od czego zacząć? Zajrzyj na portal społeczności i dowiedz się jak stać się częścią naszej społeczności!

Kayleigh

Z Wiedźmińska Wiki
Skocz do: Nawigacja, szukaj
KAYLEIGH, grafika: Patacat

Kayleigh - członek Szczurów, kilkunastoletni, szczupły chłopak o długich, sięgających ramion jasnych włosach w kolorze słomy. Przybrany syn kasztelana w Ebbing. Jego dość niebrzydka twarz ma w sobie coś strasznego, wyraźnie wyróżniają się wściekle zielone oczy, usta zazwyczaj ułożone w paskudny grymas. Ma przekłute uszy i wytatuowanego na nadgarstku węża. Ubrany w czarną cielęcą skórę usianą klamrami, ćwiekami oraz innymi najprzeróżniejszymi ozdobami ze srebra, nosi także kolczastą bransoletę. Po przyjęciu do Szczurów Falki (Ciri) próbował jej się "odwdzięczyć" za uratowanie życia. W sposób bardzo cielesny zapewniając jej swoją wdzięczność, został przyłapany na procederze i wyproszony do swojego namiotu przez Mistle. Zginął z rąk Bonharta w osadzie Zazdrość.

Dane z książek Sapkowskiego[edytuj | edytuj kod]

Pod słupem siedział na zydelku szczupły, jasnowłosy kilkunastoletni chłopak, dziwnie wyprężony i wyciągnięty. Ciri zobaczyła, że nienaturalna pozycja wynika z faktu, że ręce chłopaka są wykręcone do tyłu i skrępowane, a szyję przytwierdza do słupa rzemienny pas.


Czas pogardy, str. 290

Skulona na zydelku Ciri uniosła głowę, napotykając wpatrzone w nią wściekle zielone oczy Kayleigha, widocz­ne spod zmierzwionej grzywy jasnych włosów. Przeszył ją dreszcz. Twarz Kayleigha, choć niebrzydka, była zła, bar­dzo zła. Ciri natychmiast zrozumiała, że ten niewiele starszy od niej chłopak zdolny jest do wszystkiego.


Czas pogardy, str. 296

Byli wyrzutkami. Byli dziwną zbieraniną stworzoną przez wojnę, nieszczęście i pogardę. Wojna, nieszczęście i pogarda połączyły ich i wyrzuciły na jeden brzeg, tak jak wezbrana rzeka wyrzuca i osadza na plażach dryfują­ce, czarne, wygładzone o kamienie kawałki drewna.
Kayleigh ocknął się wśród dymu, pożogi i krwi, w splą­drowanym kasztelu, leżąc między trupami przybranych rodziców i rodzeństwa. Wlokąc się przez zasłany zwłoka­mi dziedziniec, natknął się na Reefa. Reef był żołnierzem z karnej ekspedycji, którą cesarz Emhyr var Emreis wy­słał do stłumienia rebelii w Ebbing. Był jednym z tych, którzy zdobyli i splądrowali kasztel po dwudniowym oblę­żeniu. Zdobywszy kasztel, towarzysze porzucili Reefa, chociaż Reef żył. Ale troszczenie się o rannych nie leżało w zwyczaju rezunów z nilfgaardzkich oddziałów specjal­nych.


Czas pogardy, str. 313

Członkowie Szczurów[edytuj | edytuj kod]