Wiedźmińska wiki na Gamepedii łączy siły z wiki na Fandomie! Planowane jest przekierowanie tutejszego serwisu do wiedźmińskiej wiki na Fandomie. Jeżeli jesteś członkiem społeczności i masz pytania, wątpliwości lub sprzeciwiasz się przekierowaniu, napisz wiadomość na portalu społeczności!

Hi Gamepedia users and contributors! Please complete this survey to help us learn how to better meet your needs in the future. We have one for editors and readers. This should only take about 7 minutes!

Jaskier

Z Wiedźmińska Wiki
Skocz do: Nawigacja, szukaj
Julian Alfred Pankratz Wicehrabia de Lettenhove
W3 SS Jaskier 7.png
Informacje podstawowe
Przydomek / pseudonim(y)
Jaskier
Pochodzenie
Redania
Tytuł(y)
Wicehrabia (tytuł) de Lettenhove
Właściciel Kabaretu Kameleon
Profesja
Bard , Poeta , Trubadur
Płeć
Mężczyzna
Rasa
Człowiek
Przynależność
Kompania Geralta (dawniej)
Informacje rodzinne
Kolor włosów
Brązowy
Kolor oczu
Ciemny
Informacje rodzinne
Rodzice
Hrabina de Lettenhove (matka)
Inni krewni
Ferrant de Lettenhove (kuzyn)
Wystąpienia

Julian Alfred Pankratz wicehrabia de Lettenhove, znany jako Jaskier - najsławniejszy poeta, trubadur, bard oraz najbliższy przyjaciel wiedźmina Geralta. Jaskier jest synem hrabiny de Lettenhove, ma kuzyna Ferranta de Lettenhove (bratanek ojca Jaskra). W czasie głównej akcji sagi ma niespełna czterdzieści lat.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Jaskier jest mężczyzną przystojnym, ubierającym się zgodnie z najnowszą modą, często jest mylnie brany za elfa. Jego znakami rozpoznawczymi są perlisty śmiech, kapelusik z czaplim piórkiem oraz lutnia przerzucona przez plecy (prezent od elfki Toruviel). Jaskier jest największym kobieciarzem od Gór Smoczych po Jarugę – bezceremonialnie kokietuje kobiety, począwszy od usługujących w karczmach dziewek przez czarodziejki aż po wysoko urodzone szlachcianki. Chociaż wszystkie kobiety z pozoru traktuje z kurtuazją, nie waha się przed kpieniem z nich za ich plecami. Mimo to istnieje kilka kobiet, które bard traktuje ze szczerym szacunkiem - Yennefer, Milva, Essi Daven. Często daje do zrozumienia, że według niego niewiasty żyją wyłącznie po to, by służyć mężczyznom ciałem.

Ostatecznie, w czasie III wojny Północy z Nilfgaardem, po licznych przejściach, na stałe osiadł w Novigradzie, gdzie prowadzi kabaret.

W czasie II wojny Północy z Nilfgaardem był członkiem drużyny Geralta. Niewiele brakowało, a zostałby władcą Toussaint. Swego czasu szpiegował dla Vernona Rocha. Przyszywany wujek Ciri.

Jaskier miał jej pomóc w naprawieniu filakterium, jednak spotkanie z czarodziejem okazało się pułapką zastawioną przez łowców czarownic, którzy chcieli wyłapać wszystkich kolaborujących z magami. Wtedy też bard pokierował wiedźminkę do Skurwiela Juniora, czyli jednego z Wielkiej Czwórki, władającej nielegalnymi interesami w Wolnym Mieście. Szybko okazało się, że wspomniany kryminalista skłonił Ciri i Jaskra do napadu na skarb Reuvena, lecz próbę rabunku pokrzyżowali strażnicy. Następczyni tronu Cintry uratowała Dudu, lecz podczas pościgu teleportuje się, pozostawiając przyjaciela Geralta na pastwę sługusów Menge. Jaskier trafia na Wyspę Więzienną, gdzie oczekuje wyroku.

Los w końcu uśmiecha się do barda, bowiem jego śladami podąża Biały Wilk. Geralt aranżuje przeniesienie przyjaciela do Oxenfurtu, przeprowadzając napad na konwój i w konsekwencji odbijając barda. Wdzięczny Jaskier opowiada nam o Ciri, zaś później powraca do „Szałwii i Rozmarynu” w towarzystwie Priscilli. Razem z „Cyraneczką” przekształca burdel w kabaret, przemianowując go na „Kameleon”.

W dniu ponownego otwarcia dowiaduje się o ataku na coraz mu bliższą bardkę z Koviru, zlecając Geraltowi odnalezienie i ukaranie sprawcy. Nie odstępuje na krok łóżka Priscilli i można mniemać, że pod jego okiem kobieta wraca do pełni zdrowia.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Był czasami mylony z elfem. Grywał między innymi na dworach królów Niedamira , Vizimira i Venzlava. . Ma niespełna czterdzieści lat. Studiował przez cztery lata truwerstwo i poezję na Akademii Oxenfurckiej (podczas studiów zdobył opinię lenia, hulaki i idioty), a następnie został tam wykładowcą (gdy ukończył egzaminy z wynikiem celującym) i uczył studentów przez rok, po czym wyruszył w świat. W dalszym ciągu jednak zdarza mu się przyjeżdżać do Oxenfurtu i dawać gościnne wykłady. W ciągu kilku lat zdobył sławę, która obiegła cały świat i zyskał opinie jednego z lepszych minstreli w krajach północnych, a jedną z bardziej znanych z jego ballad jest ballada o Lwiątku z Cintry. Inną opinię na jaką sobie zapracował, to opinia największego kobieciarza na świecie, a jego urokom uległa nawet Anna Henrietta - władczyni Toussaint. W trakcie podróżowania z Geraltem, Jaskier zaczął pisać memuary pt. Pół wieku poezji (początkowo nazwa brzmiała Pięćdziesiąt lat poezji). Jest niezwykle przystojnym mężczyzną o wielkiej ogładzie, a przy tym jest wiernym kompanem i jest na swój sposób bardzo odważny.

Urodzony w 1229 roku.

Gry[edytuj | edytuj kod]

Wiedźmin[edytuj | edytuj kod]

W prologu Leo opowiada wiedźminowi, jak usłyszał wiele o nim z ballad Jaskra. Z kolei w akcie I rozmowa z bardem w zajeździe dostarczy nam wpisu do glosariusza, że Jaskier niegdyś bawił na Podgrodziu.

W akcie II pojawi się tylko w trakcie wykonywania zadania „Przyjaciółka z dawnych lat” na imprezce w domu Shani. Pojawienie się Geralta zaskoczyło go, gdyż uważał wiedźmina za zamordowanego w pogromie rivijskim. Później opowiedział mu o wampirze Regisie. Był znajomym Carmen, dlatego, w przeciwieństwie do Shani, zareagował pozytywnie na jej przybycie, natomiast ze względu na sympatie do nieludzi niechętnie spojrzy na obecność rycerza Zygfryda z Denesle. Po przyniesieniu jednemu z gości fantu z dołu Jaskier rozpocznie balladę, której treść zależy od zaproszonego przez wiedźmina gościa: „Zapachniało powiewem jesieni...” (Zygfryd), „Patrzajta tam pod borem...” (Zoltan Chivay) i „Nie dziwota, że są harde...” (Carmen), po czym nastąpi pożegnanie z uczestnikami nasiadówki.

W akcie III przesiaduje w karczmie Nowy Narakort, gdzie może nam poopowiadać m.in. o Toruviel oraz o niefortunnym zdarzeniu z jego udziałem: nawiązał romans z Rozalindą Pankierą, córką kupca Hobbsa, który zaprzyjaźnił się z muzykiem i ofiarował mu glejt na przejście do Wyzimy Handlowej. Gdy para została przyłapana „in flagranti” przez ojca dziewczyny, Jaskier musiał opuścić dom, lecz zostawił tam swoją lutnię. Wiąże się to z zadaniem „Lutnia Jaskra”. Gracz może rozpocząć to zadanie po przepiciu samego Jaskra lub odnajdując wcześniej lutnię w domu Pankierów. Po wykonaniu zadania wiedźmin stanie się później świadkiem krótkiej cut-scenki, kiedy Jaskier przygrywa na lutni melodię dla pięknych wielbicielek i zbiera za to oklaski.

W zadaniu „Źródło” po rozmowie z Shani i wejściu do Szpitala Lebiody Jaskier, który przybył, żeby zalecać się do niejakiej pielęgniarki Natalii, powiadomi Geralta o dziwnym zdarzeniu: dwóch zbirów wyprowadziło Alvina do zaułka w dzielnicy nieludzi. Jaskier wskazał drogę wiedźminowi do ich kryjówki (miał zamiar wziąć udział w walce, by napisać nowy rodzaj ballady – „balladę uczestniczącą”, w czym przeszkodził mu bohater), po czym zobowiązał się do dostarczenia chłopaka w bezpieczne miejsce. Od decyzji gracza zależało, czy będzie to dom Shani, czy Triss. Pod koniec zadania Jaskier wyciągnie wiedźmina do karczmy (Miś Kudłacz – wybór Shani, Nowy Narakort – wybór Triss), gdzie razem z Zoltanem Chivayem we trójkę urządzą pijacką imprezkę. Bard zapozna Geralta z pojęciem „dysonansu poznawczego”, a na koniec zaoferuje bez aprobaty wycieczkę do burdelu na „wieczór kawalerski”.

W zadaniu „Kościany poker: szuler” Jaskier jest jednym z czterech potencjalnych przeciwników do ogrania w kościanego pokera. Jeżeli wcześniej Geralt nie pokona zawodników z „Kościanego pokera: zawodowca”, wówczas Jaskier odmówi grania.

W akcie IV został przeteleportowany przez Triss Merigold do wsi Odmęty z listem od niej do Geralta oraz amuletem z Dwimerytu dla Alvina. Geralt spotka go po wejściu do wioski, jednak oba przedmioty otrzyma dopiero po wejściu do karczmy. Miał odgrywać rolę muzyka na weselu AlinyJuliana (ich ślub nie doszedł ostatecznie do skutku). Geralt może razem z muzykantem zredagować listowną odpowiedź do wybranki (Triss lub Shani – zależy od wyboru w akcie III). W rozmowie z Adamem okaże się, że Jaskier przygotowuje „manewr mylący”, związany z zalotami do młynareczki, żeby wzbudzić zazdrość innej niewiasty, za co Adam go podziwia.

W zadaniu „Tożsamość” Jaskier zapyta się Geralta o jego stosunek do zabijania ludzi: wiedźmin może mu odpowiedzieć, że zabija tylko w obronie własnej, uważa, że zbiry z Salamandry i im podobni zasługują na śmierć lub, co zepsuje humor bardowi, że nie ma żadnego oporu przed mordowaniem.

W zadaniu „W pełnym słońcu” Jaskier jest jedną z osób, która może udzielić Geraltowi informacji o zwierciadle Aliny. Jeżeli pod koniec aktu I wiedźmin uratował Abigail, Jaskier będzie potrzebny do pozbycia się duchów Aliny i Celiny. W południe zjawi się on na maliniaku na Polu i wyrecytuje balladę, do której rymów będzie musiał układać także sam wiedźmin.

W zadaniu „Wolne elfy” Jaskier powiadomi Geralta o napaści elfów pod wodzą Toruviel na wioskę. Zaczai się pod jednym z domów (zostanie zauważony przez Toruviel, która pobłażliwie go zignoruje), aby czekać na sygnał od wiedźmina. Po ofensywie Zakonu Płonącej Róży na elfy ucieknie razem z wiedźminem i uda się w podróż do Wyzimy

Od rozmowy z Jaskrem na Brzegu lub na Grobli rozpoczyna się zadanie „Smak zemsty”. Pełni rolę depozytora – jeżeli Geralt powierzył swoje rzeczy karczmarzom z poprzednich aktów, będzie mógł je wziąć lub przechować u Jaskra. Jeżeli w akcie III Geralt zamordował kapitana Vincenta Meisa, bard zostanie aresztowany przez nowego kapitana straży miejskiej jako szpieg. Po wejściu do Starej Wyzimy Jaskier nie pojawi się w ogóle w akcie V.

Geralt spotka Jaskra trzy razy: przed i po rozmowie z królem Foltestem oraz po zabiciu Jakuba de Aldersberga. Tylko w drugim przypadku ponownie pełni funkcję depozytora. Wykonawszy zadanie „Zwierciadło lodu” Jaskier będzie ostatnią osobą napotkaną przez Geralta w trakcie gry. Zada mu wówczas ostatnie pytanie do zadania „Tożsamość” – jaką przyszłość przewiduje dla siebie Geralt. Jest narratorem ostatniego przerywnika fabularnego o konsekwencji wyboru Geralta.

Wiedźmin 2 Zabójcy Królów[edytuj | edytuj kod]

Po raz pierwszy Geralt spotyka go wraz z Zoltanem we Flotsam, na szubienicy. Według strażnika miał on zawisnąć za „rozpustę”. Niezależnie od wyborów dialogowych wiedźmin ratuje przyjaciół. Następnie udają się do karczmy, aby porozmawiać, ale przerywa im atak potwora na port. Później Jaskier nie odgrywa ważnych roli fabularnych w akcie I.

Ścieżka Iorwetha Jaskier jest ważną postacią w zadaniu pobocznym „Z drżącym sercem”. Dzięki niemu udało się otworzyć wejście do kryjówki sukkuba, na którego Geralt miał zlecenie. Podczas pobytu w Vergen napisał również hymn dla kraju utworzonego przez Saskię.

W akcie III nie pojawia się, gdyż postanowił zostać w Vergen.

Ścieżka Roche'a Jaskra można spotkać obok burdelu przy obozie Kaedwenczyków. Jaskier pisał list do obywateli Kaedwen pod tytułem „Henselt albo kokota” który można znaleźć w ciele Vinsona Trauta. W liście powołuje się na wypowiedź Geralta „Jeśli tym sposobem ma ocaleć, to niech ten świat lepiej zginie”. Wcześniej Henselt zaproponował mu pisanie panegiryków na jego cześć. Po zniknięciu mgły znajduje nieprzytomnego Geralta na polu i zabiera do najbezpieczniejszego miejsca w obozie, do burdelu. Tam dowiaduję się, co się działo w ciągu 3 dni i miejsce spotkania szefa spisku. Geralt każe mu opuszczać Dolinę Pontaru, wyrusza do Oxenfurtu i obiecuje, gdy wszystko ucichnie znajdzie go z powodu nierozwiązanych spraw.

Wiedźmin 3 Dziki Gon[edytuj | edytuj kod]

Tw3 journal dandelion.png

Jaskier próbował pomóc Ciri otworzyć filakterium. Jaskier skierował ją do Juniora, który w zamian za skarb Sigiego Reuvana użył swoich kontaktów, aby znaleźć czarodzieja, który otworzyłby filakterium. Jaskier poprosił Kalksteina o skonstuowanie dla niego bomby. Udając margabiego Henckel, poszedł do łaźni Sigiego, wrzucił bombę do odpowiedniej rury i rozwalił skarbiec. Potem wraz z Ciri ukradł skarb i uciekł łodzią. Menge ich złapał i przywłaszczył sobie skarb. Junior porwał Dudu jako karę dla Jaskra i Ciri za to, że pozwolili na kradzież ukradzionego skarbu. Jaskier i Ciri próbowali wyzwolić Dudu, ale Ciri zniknęła, a Jaskra zabrała straż świątynna. Potem Geralt go uratował.

Po raz pierwszy, o Jaskrze dowiemy się, dopiero gdy wykonamy zadanie „Sen, w Wielkim Mieście”. Po wykonaniu kilku zadań związanych z bardem będziemy musieli odbić go z rąk Straży Świątynnej. Jest on jednym z kilku „informatorów” Geralta, którzy przekażą wiedźminowi informacje o Ciri.

Odziedziczył on lokal Szałwia i Rozmaryn (zamtuz) od samego Skurwiela Seniora, który ten chciał zmienić w najelegantszy lokal w całym Novigradzie o nowej nazwie Kameleon. Zmienił się on i zakochał się w Cyraneczce. Jego lokal był głównym miejscem spotkań głównych bohaterów.

Zadania[edytuj | edytuj kod]

Dane z książek Sapkowskiego[edytuj | edytuj kod]

Obok niego, trącając delikatnie strunami lutni, półleżał, szczupły mężczyzna w nasuniętym na oczy fantazyjnym kapelusiku w kolorze śliwki ozdobionym srebrną klamrą i długim, nerwowym czaplim piórem.


Miecz przeznaczenia, str. 17
- Jaskier - westchnął wiedźmin, robiąc się naprawdę senny. - Jesteś cynik, świntuch, kurwiarz i kłamca. I nic, uwierz mi, nic nie ma w tym skomplikowanego.
Miecz przeznaczenia, str. 192

Jaskier dzielił atrakcyjne kobiety, w tej liczbie i czarodziejki, na przemiłe, miłe, niemiłe i bardzo niemiłe. Przemiłe na propozycję pójścia do łóżka reagowały radosną zgodą, miłe wesołym śmiechem. Niemiłe reagowały w sposób trudny do przewidzenia. Do bardzo niemiłych trubadur zaliczał zaś te, wobec których sama myśl o złożeniu propozycji wywoływała dziwne zimno na plecach i drżenie kolan.


Krew elfów, str. 70

Wiadomym jest mi, że masz lat blisko czterdzieści, wyglądasz na blisko trzydzieści, wyobrażasz sobie, że masz nieco ponad dwadzieścia, a postępujesz tak, jakbyś miał niecałe dziesięć.


Krew elfów, str. 186

Trubadur wstał i skłonił się, omiatając kolana przypiętym do fantazyjnego kapelusika czaplim piórem. Uczeń przerwał grę, wyszczerzył się i również ukłonił, ale mistrz Jaskier spojrzał na niego groźnie i zaburczał półgłosem.


Krew elfów, str. 10

- studiował tu cztery lata, potem zaś przez rok wykładał w Katedrze Truwerstwa i Poezji. Posadę wykładowcy zaproponowano mu, gdy zdał końcowe egzaminy z celującym wynikiem, wprawiając w osłupienie profesorów, u których w czasie studiów zapracował sobie na opinię lenia, hulaki i idioty. Później zaś, gdy po kilku latach wałęsania się po kraju z lutnią jego sława jako minstrela sięgnęła daleko i szeroko, Akademia zaczęła usilnie zabiegać o jego wizyty i gościnne wykłady.


Krew elfów, str. 183

- Otrzymałem twój list - Codringher i kocur zmierzyli wiedźmina żółtozielonymi spojrzeniami. - Odwiedził mnie także Jaskier. Przejeżdżał przez Dorian kilka tygodni temu. Opowiedział mi co nieco o twoich strapieniach. Ale powiedział bardzo mało. Za mało.
- Doprawdy? Zaskakujesz mnie. To byłby pierwszy znany mi przypadek, gdy Jaskier nie powiedział za dużo.


Czas pogardy, str. 19

Co do gładysza Jaskra, ten już wcześniej brany był niekiedy za elfa lub półelfa, zwłaszcza od czasu, gdy zaczął nosić włosy do ramion i zwykł okazjonalnie fryzować je na żelazkach.


Chrzest ognia, str. 52-53

Dane z pozostałych źródeł[edytuj | edytuj kod]

W filmie i w serialu w rolę Jaskra wcielił się Zbigniew Zamachowski. W serialu the witcher w postać Jaskra wciela się Joey Batey.

W grach Wiedźmin (gra komputerowa , zabójcy królów oraz dziki gon) : głosu postaci Jaskra udzielił Jacek Kopczyński.

Najbardziej znane utwory Jaskra[edytuj | edytuj kod]

  • Pół wieku poezji – wspomnienia Jaskra dotyczące jego życia
  • Gwiazdy nad traktem – ballada miłosna
  • Tam gdzie diabeł mówi dobranoc
  • Czas księżyca – zbiór wierszy
  • Kwiat Ettariel lub Nadobna Ettariel – ballada śpiewana przez Jaskra brokilońskim driadom
  • O królowej Marienn i Czarnym Kruku
  • O wesołej młynareczce
  • Niedole miłowania – zbiór wierszy
  • Nieuchwytna – ballada śpiewana przez Jaskra na wyspie Thanned
  • Wieczny Ogień lub Zima – ballada śpiewana przez Jaskra w Novigradzie
  • Brzmi głucho serce dzwonu... – pieśń, którą Jaskier układał w czasie polowania na morskie potwory razem z Geraltem
  • Ballady o Lwiątku z Cintry (powieść Krew elfów)

Ciekawostki i inne Informacje[edytuj | edytuj kod]

  • Geralt i Jaskier po raz pierwszy spotkali się na festynie w Gulecie, gdzie Geralt uratował go z opresji,
  • Jego nazwisko może pochodzić od nazwiska Josepha Kervyna de Lettenhove, belgijskiego historyka i polityka,
  • Kuzyn Jaskra, Ferrant de Lettenhove był instygatorem królewskim w Kerack,
  • Jaskier swego czasu był dorywczym szpiegiem, pracującym dla szefa wywiadu RedaniiSigismunda Dijkstry. W Wiedzminie 2 staje się on szpiegiem Vernona Roche'a ,
  • W Krwi Elfów Yennefer prosi, aby złożył raport Dijkstrze, który pod żadnym pozorem nie byłby  wierszowany. W Wiedźminie 3 w swoich notatkach  opisywał ludzi wierszem,
  • W czeskim tłumaczeniu cyklu wiedźmińskiego i gry, Jaskier nazywa się „Marigold” (ang. „aksamitka”), a nazwisko Triss Merigold zostało zmienione na „Ranuncul” (łac. „Ranunculus” to nazwa gatunkowa... jaskra),
  • W wersji niemieckojęzycznej cyklu wiedźmińskiego Jaskier nazywa się „Rittersporn”, co znaczy „ostróżka”,
  • W angielskim tłumaczeniu książki Ostatnie życzenie autorstwa Danusi Stok, imię Jaskra przetłumaczono na „Dandelion”, co znaczy „mniszek”,
  • Wiek jaskra po słowach Dijkstry można ocenić na 35-40 lat. Można założyć, że w czasie akcji „Wiedźmina” jest w wieku 40-43 lat. W wiedźminie 3 (1275 roku) ma 46 lat,
  • Jaskier miał w zwyczaju trzymać w podeszwie buta pieniądze na czarną godzinę,
  • Jaskier z pochodzenia jest prawdopodobnie Redańczykiem. Można to wysnuć z wniosku, że szpiegował dla Dijkstry z „patriotycznego obowiązku”.
  • Na poważnie rymować i układać melodie zaczął w wieku 19 lat, kiedy to był zainspirowany miłością do kontessy de Stael,
  • W Wiedźminie 2 po pokonaniu drauga, mówi nam, że wyrusza do Oxenfurtu (Ścieżka Roche'a). Jeżeli podążamy ścieżką Iorwetha, postanawia wraz z Zoltanem zostać w Vergen (na prośbę Geralta),
  • Przyznał się Geraltowi, że Essi Daven traktuje jak młodszą siostrę. Uczucie to potwierdził 4 lata później wynosząc ciało zmarłej trubadurki i chowając ją z lutnią oraz błękitną perłą,
  • Elfka Toruviel zniszczyła jego lutnię, lecz później dostał od niej nową, z którą nigdy się nie rozstawał,
  • Jaskier jest narratorem w grach Wiedźmin 2 oraz Wiedźmin 3, a także epilogu części pierwszej,
  • Swoje prawdziwe imię wyjawia dopiero, gdy jest do tego zmuszony na dworze Anny Henrietty w Toussaint,
  • Prawdziwe imię Jaskra pojawia się także w „Sezonie Burz”,
  • W Kerack kupuje Geraltowi miecz z Viroledy, który okazuje się podróbką,
  • Jaskier zdrobniale nazywał Annę Henriettę Łasiczką,
  • W grze trubadur ma czarne włosy zamiast blond. Spowodowane jest to tym, że Andrzej Sapkowski dopiero w Sezonie Burz sprostował wygląd trubadura, a ten tom pojawił się dopiero po drugiej części gry. Można było jednak domyślać się jego koloru włosów, gdy w narracji (Miecz Przeznaczenia) pojawia się sformułowanie, że Jaskier pogładził się po jasnym zaroście,
  • Jaskier nie umiał pływać. Wspomina o tym w Pół wieku Poezji,
  • W opowiadaniu Trochę poświęcenia dowiadujemy się, że ma chorobę morską (w Wiedźminie 2 pojawia się błąd: Jaskier płynie statkiem z Flotsam do Aedirn),
  • W opowiadaniu „Ostatnie Życzenie” dżinn uszkodził bardowi gardło przez co ten mógłby już nie zaśpiewać, ale głos uratowała mu Yennefer,
  • Jaskier miał romans z Anną Henriettą , Vespulą , Scholastyką , Molly, Priscillą,
  • Przyjaźni się też z Borchem , Regisem , Zoltanem , Percivalem , Dudu , Ethainem, Elihalem,
  • Pojawia się w pożegnaniu białego wilka na ślubie Geralta i Yennefer.

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Wiedźmin[edytuj | edytuj kod]

Wiedźmin 2: Zabójcy Królów[edytuj | edytuj kod]

Wiedźmin 3 Dziki Gon[edytuj | edytuj kod]

Wiedźmin Pożegnanie Białego Wilka[edytuj | edytuj kod]

Inne[edytuj | edytuj kod]

Gwint[edytuj | edytuj kod]