Jarre

Z Wiedźmińska Wiki
Skocz do: Nawigacja, szukaj
Jarre
G S Jarre.jpg
Informacje podstawowe
Pochodzenie
Ellander
Profesja
Kronikarz (profesja)
Pisarz (profesja)
Historyk (profesja)
Skryba (profesja)
Płeć
Mężczyzna
Rasa
Człowiek
Przynależność
Biedna Pierdolona Piechota (dawniej)
Informacje rodzinne
Kolor włosów
Jasnobrązowy
Kolor oczu
Ciemny
Informacje rodzinne
Rodzina
Lucienne (żona)
Wystąpienia

Jarre - kronikarz , skryba , mąż Lucienne , przyjaciel Geralta.

Historia

Pochodził z Ellander; na początku sagi miał 16 lat i uczył się zawodu skryby w świątyni Melitele pod opieką Nenneke. W późniejszych wydarzeniach sagi uciekł z świątyni i wstąpił do oddziału Biednej Pierdolonej Piechoty. Przyjaźnił się z Melfim i Miltonem. Brał udział w bitwie pod Brenną, gdzie stracił lewą rękę. Wysoki, z kurzajką na brodzie, szczere serce, zaprzyjaźnił się z Ciri, która jakiś czas w niej bawiła.

Ożenił się z temerską chłopkę Lucienne , został słynnym historykiem i autorem wielu znanych prac naukowych i popularnych publikacji.

Galeria

Wiedźmin Pożegnanie Białego Wilka

Inne

Dane z książek Sapkowskiego

Szesnastoletni Jarre był wychowankiem arcykapłanki, sposobionym przez nią na kapłana i kronikarza. Mieszkał w Ellander, gdzie pracował jako pisarczyk w sądzie grodzkim, ale w chramie Melitele przebywał częściej niż w miasteczku, całe dnie, a niekiedy i noce, studiując, przepisując i iluminując dzieła z biblioteki świątynnej. Ciri nigdy nie dyszała tego z ust Nenneke, ale wiadomym było, że arcykapłanka absolutnie nie życzy sobie, by Jarre kręcił się koło młodych adeptek. I odwrotnie. Adeptki zerkały jednakowoż ostro na chłopaka i swobodnie paplały, rozpatrując różne możliwości, jakie nastręczała częsta obecność na terenie świątyni czegoś, co nosiło spodnie. Ciri dziwiła się niepomiernie, bo Jarre stanowił zaprzeczenie wszystkiego, co według niej powinien reprezentować sobą atrakcyjny mężczyzna. (...) Był chudy jak patyk, niezgrabny, nosił za duże, zalatujące inkaustem i kurzem ubranie, miał wiecznie tłuste włosy, a na podbródku, miast zarostu, siedem lub osiem długich włosków, z czego około połowy wyrastało z dużej brodawki.


Krew elfów, str. 247-248

Jarre, podtrzymując zsuwające się z nosa okulary, jeszcze raz przeczytał cały fragment tekstu, potarł łysinę, po czym ujął gąbkę, odcisnął ją nieco i wymazał ostatnie zdanie.


Pani Jeziora, str. 286

Jarre, nie przerywając pisania, gwałtownym ruchem kikuta odpędził krążąca nad kałamarzem osę.


Pani Jeziora, str. 321

Ciekawostki i inne Informacje