Jesteś nowy na Wiedźmińskiej Wiki i nie wiesz od czego zacząć? Zajrzyj na portal społeczności i dowiedz się jak stać się częścią naszej społeczności!

Gamepedia was upgraded to MediaWiki version 1.31 on Wednesday November 14th. To learn more about the upgrade and its effects click here.

Geralt

Z Wiedźmińska Wiki
Skocz do: Nawigacja, szukaj
Geralt z Rivii
Killing Monsters Cinematic Trailer Geralt.png
Informacje podstawowe
Przydomek / pseudonim(y)
Gwynbleidd (Biały Wilk)
Rzeźnik z Blaviken
Ravix z Czteroroga
Pochodzenie
Nieznane
Tytuł(y)
Rycerz Białej Królowej
Profesja
Wiedźmin
Płeć
Mężczyzna
Rasa
Człowiek
Przynależność
Wiedźmińska Szkoła Cechu Wilka
Informacje rodzinne
Kolor włosów
Mlecznobiały
Kolor oczu
Żółty
Informacje rodzinne
Rodzina
Visenna (matka )
Korin (ojciec)
Yennefer ( Żona )
Ciri (Przybrana Córka)
Wystąpienia

Geralt z Rivii - przez driady i elfy nazywany Gwynbleidd (ze st.Biały Wilk), znany również jako Rzeźnik z Blaviken - mąż Yennefer i przybrany ojciec Ciri , syn czarodziejki Visenny i najprawdopodobniej wojownika Korina, wiedźmin cechu wilka , były uczeń Vesemira .

Historia[edytuj | edytuj kod]

Szkolenie na Wiedźmina[edytuj | edytuj kod]

Geralt był synem czarodziejki Visenny i (najprawdopodobniej) wojownika Korina. Krótko po narodzinach został on oddany przez matkę do wiedźmińskiej Szkoły Wilka w twierdzy Kaer Morhen. W trakcie szkolenia na wiedźmina został poddany Próbie Traw, a następnie Zmianom, które przeszedł nadzwyczaj dobrze. Został z tego powodu wybrany razem z innymi młodzikami do dodatkowych eksperymentów, które przeżył jako jedyny. Wynikiem tych działań jest brak pigmentu w jego włosach oraz ich mlecznobiały kolor. W efekcie mutacji i treningów zyskał m.in. zwiększony refleks i prędkość, wolniejsze tętno oraz zdolność adaptacji źrenicy do aktualnego oświetlenia. Jego preceptorem mistrzem i mentorem był Vesemir, nauczyciel szermierki i znawca potworów, to on większości nauczył Wilka wszystkiego, co sam umiał i stał się dla niego bardzo bliski, zastępując Geraltowi ojca. Z czasów szkolenia miał towarzysza i przyjaciela Eskela oraz prawdopodobnie Lamberta.

Po ukończeniu wiedźmińskiego szkolenia rozpoczął swoją przygodę ze światem, wraz ze swoim koniem, Płotką, by zostać płatnym zabójcą potworów. Nie wiadomo, czy Geralt ukończył szkolenie na krótko przed atakiem na Kaer Morhen, czy też po nim.

Początek na szlaku[edytuj | edytuj kod]

Jak sam Geralt wspomina, początek jego szlaku zaczął się od wmieszania się w ludzkie sprawy i zapoznaniem się z prawdziwym i okrutnym życiem. Jego pierwszym potworem spotkanym na szlaku był... człowiek, a konkretnie grupa bandytów, która napadła podróżującego kupca i jego córkę. Geralt chcąc odegrać rolę bohatera widowiskowo zabił jednego z maruderów, reszta natomiast na sam widok uciekła w popłochu. Nie spotkał się jednak z oczekiwaną reakcją; przerażony kupiec uciekł razem z oprawcami, a jego zalana łzami córka zemdlała ze strachu. Późniejsze doświadczenia, oraz nastawienie ludzi do wiedźmina sprawiły, że stał się on dość pesymistyczny i nabył obojętnego stosunku do świata. W następnych latach Geralt zdobywał renomę podróżując po Królestwach Północy, jednak najczęściej na zimowanie wracał w Góry Sine. Późniejsze przygody i czyny wiedźmina miały rozsławić go na cały świat.

Na mocy prawa niespodzianki Geralt powiązał się przeznaczeniem z Ciri - tajemniczym dzieckiem, Lwiątkiem z Cintry. Ich przygody, a także wielu innych napotkanych przez nich postaci, mają miejsce w czasie wielkiej inwazjiCesarstwa Nilfgaardu na Królestwa Północne. Poza trudnościami jakie napotyka na swojej drodze, wiążąc się z czarodziejką Yennefer, Geralt bierze udział w bezwzględnej grze wywiadów wojskowych. Chcąc dbać o swoich bliskich, wiedźmin stara się chronić ich, jednak nadal na przekór wszystkim zachować neutralność w ogarniętym wojną świecie .

Najlepszym przyjacielem wiedźmina jest bard Jaskier , ukochaną czarodziejka Yennefer , dzieckiem ( przybranym ) Ciri .

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Geralt to dobrze zbudowany mężczyzna o kocich oczach i białych włosach, które są rezultatem mutacji jakie przeszedł dołączając do grona wiedźminów. Miały one również wpływ na jego wytrzymałość, czyniąc go nie tylko szybszym i sprawniejszym, lecz również odpornym na choroby, trucizny oraz uroki. Na szyi nosi naszyjnik z wilkiem, symbolem jego szkoły wiedźmińskiej. Jest znakomitym wojownikiem, znawcą różnych stylów walki. Zawsze nosi przy sobie dwa egzemplarze mieczy: żelazny na potwory bardziej popularne i stanowiące mniejsze zagrożenie, a także srebrny na najsilniejsze kreatury. Posiada wiedzę na temat alchemii i rodzajów roślin, potrafi ważyć mikstury na podstawie starych, wiedźmińskich receptur w tym pozwalający na znakomite widzenie w ciemności Kot czy leczącą Jaskółkę.

Stara się zgodnie z wiedźmińskimi zasadami zachować neutralność, często zdarza mu się jednak mieszać w polityczne konflikty.Wiedźmini zazwyczaj są pozbawieni uczuć, szkoleni na maszyny do zabijania, Geralt jest jednak inny, potrafi kochać, troszczyć się o bliskich, posiada ludzkie uczucia.

Wiedźmin[edytuj | edytuj kod]

Po pozornej śmierci, po ataku tłumu podczas Pogromu nieludzi pod koniec wiedźmińskiej sagi, Geralt powraca do życia, nie pamiętając szczegółów swojego powrotu ani ostatnich pięciu lat życia. Został uratowany przez Ciri która teleportowała go w okolice Kaer Morhen. Tam zajmują się nim wiedźmini oraz Triss Merigold. Wkrótce dochodzi do ataku na wiedźmińską twierdzę pod dowództwem czarodzieja-renegata Azara Javeda oraz płatnego zabójcy Magistra. Agresorzy wykradają z laboratoriów receptury i składniki potrzebne do przeprowadzenia wiedźmińskich przemian.

Geralt wyrusza w pościg za Salamandrą w kierunku Wyzimy, gdzie spotyka i poznaje osoby ze swojej przeszłości oraz wplątuje się w konflikt pomiędzy Zakonem Płonącej Róży, a Scoia'tael.

Biały Wilk po zabiciu Magistra i Javeda oraz odzyskaniu wiedźmińskich receptur dowiaduje się, że Salamandradziałała na zlecenie samego Jakuba de Aldersberg. Gdy dociera do siedziby Wielkiego Mistrza, zostaje przeniesiony do jego wizji, w której Białe Zimno zniszczyło całą Północ. Wiedźmin w końcu zabija i samego Jakuba de Aldersberg oraz łamie jego iluzję. Wkrótce potem udaremnia zamach na życie króla Foltesta z rąk skrytobójcy.

Wiedźmin 2 Zabójcy Królów[edytuj | edytuj kod]

Tw2 journal Geralt.png

Po uratowaniu króla Foltesta przed śmiercią z rąk królobójcy, Geralt został prywatnym ochroniarzem króla.

Podczas szturmu na Zamek La Valette, król został zabity z ręki Letho z Gulety, a Geralt został posądzony o zabójstwo i wtrącony do lochu. Trzy dni później został zaprowadzony do Vernona Roche'a na przesłuchanie. Po przedstawieniu swojej wersji wydarzeń Biały Wilk przekonał dowódcę Niebieskich Pasów, aby pomógł mu wydostać się z więzienia w zamian za złapanie prawdziwego królobójcy.

Wiedźmin razem z Triss Merigold i oddziałem Vernona Rocha udaje się w pościg za królobójcą, w którym zahacza o miasteczko Flotsam, gdzie wdaje się w konflikt z Bernardem Loredo oraz okolicznym komandem Scoia'tael pod dowództwem elfa Iorwetha. Dochodzi także do konfrontacji Geralta z Letho, w której Biały Wilk ponosi porażkę. Wkrótce potem wiedźmin może wybrać czy w dalszy pościg za swoim wrogiem ruszy z Vernonem, czy Iorwethem.

Podczas dalszej podróży po Królestwach Północy Geralt poznaję intrygę Loży dotyczącą morderstw ważniejszych królów. Jest też świadkiem ważnych politycznych przemian, do niektórych zresztą sam się przyczynia. W końcu ponownie spotyka Letho z Gulety, którego jeśli zechce, może zabić. Cesarstwo Nilfgaardu natomiast szykuje inwazję na Królestwa Północy.

Wiedźmin 3 Dziki Gon[edytuj | edytuj kod]

Po odnalezieniu Letho z Gulety – królobójcy działającym na zlecenie Emhyra var Emreisa, a także po burzliwym zakończeniu obrad w Loc Muinne, Geralt wraz z Vesemirem ruszył na południe, by odnaleźć miłość swego dawnego życia – Yennefer z Vengerbergu. W tym samym czasie armia Nilfgaardu wdzierała się w głąb Północnych Królestw wchłaniając kolejne osłabione państwa.

Po półrocznych poszukiwaniach Geralt w zawierusze wojennej odnalazł czarodziejkę w Białym Sadzie. Wiedźmin dowiedział się od niej, że cesarz var Emreis oczekuje go w Wyzimie. Geralt pożegnał się więc z Vesemirem, a następnie udał się z Yennefer i nilfgaardzkimi żołnierzami do Wyzimy. W drodze eskortę zaatakowali jeźdźcy Dzikiego Gonu, jednak wiedźminowi i jego partnerce udało się dotrzeć do stolicy bez uszczerbku.

Na prywatnej audiencji u Emhyra Geralt dowiedział się, że po latach powróciła osoba, z którą związało go przeznaczenie – Ciri. Świadkowie twierdzili, że dziewczynę znowu ściga Dziki Gon. Odnalezienie popielatowłosej wiedźminki nie leży wyłącznie w interesie jej dawnych opiekunów, ale także nilfgaardzkiej racji stanu. Geralt i Yennefer łączą więc siły z cesarzem, by zapobiec dostaniu się Cirilli w ręce Czerwonych Jeźdźców.

Dane z książek Sapkowskiego[edytuj | edytuj kod]

Nieznajomy nie był stary, ale włosy miał prawie zupełnie białe. Pod płaszczem nosił wytarty skórzany kubrak, sznurowany pod szyją i na ramionach. Kiedy ściągnął swój płaszcz, wszyscy zauważyli, że na pasie za plecami miał miecz.
Wiedźmin (opowiadanie), w zbiorze Ostatnie życzenie, str. 7

Ognisko zdążyło już przygasnąć, brzozowe polana są czerwone i przeźroczyste, potrzaskują, tryskają błękitnym płomieniem. Płomień oświetla białe włosy i ostry profil mężczyzny, który otula ją derką i kożuchem.
[...] Mężczyzna pochylił się, płomień ogniska zalśnił w jego oczach. To były dziwne oczy. Bardzo dziwne. Dawniej Ciri lękała się tych oczu, nie lubiła w nie patrzeć. Ale to było dawno. Bardzo dawno.
- Niczego nie pamiętam - szepnęła, szukając jego ręki, twardej i szorstkiej jak nie obrobione drewno.

Krew elfów, str. 8

- Znak wiedźminski masz?

Nieznajomy znów sięgnął w rozcięcie kaftana, wygrzebał okrągły medalion na srebrnym łańcuszku. Na medalionie wyobrażony był łeb wilka z wyszczerzonymi kłami.

- Imię jakieś masz? Może być byle jakie, nie pytam z ciekawości, tylko dla ułatwienia rozmowy.

- Nazywam sie Geralt.

- Może być i Geralt. Z Rivii, jak wnoszę z wymowy?

- Z Rivii.
Wiedźmin (opowiadanie), w zbiorze Ostatnie życzenie, str. 10

Wojewoda o trudnym do zapamiętania nazwisku, któremu obiły się widać o uszy sprawy i problemy Czteroroga, spytał grzecznie, czy klacze dobrze się źrebią. Geralt odpowiedział, że tak, że znacznie lepiej od ogierów.
Ostatnie życzenie, str. 68


Zmienił się. Sprawiał wrażenie, jakby się postarzał. Triss wiedziała, że to biologicznie niemożliwe - wiedźmini starzeli się, owszem, ale w tempie zbyt wolnym, by zwykły śmiertelnik lub czarodziejka tak młoda jak ona mogli zauważyć zmiany. Ale wystarczyło jednego spojrzenia, by pojąć, że mutacja mogła powstrzymywać fizyczny proces starzenia. Psychicznego nie mogła. Posieczona zmarszczkami twarz Geralta była tego najlepszym dowodem. Triss z uczuciem głębokiej przykrości oderwała wzrok od oczu białowłosego wiedźmina. Oczu, które ewidentnie widziały zbyt wiele. Poza tym nie dostrzegła w tych oczach nic z tego, na co liczyła.
Krew elfów, str. 52

- Gdzie jest Rience, Myhrman?
Znachor zatrząsł się cały na dźwięk tego głosu. Nie należał do strachliwych, było niewiele rzeczy, których się bał. Ale w głosie białowłosego były wszystkie te rzeczy. I jeszcze kilka innych na dodatek.
Nadludzkim wysiłkiem woli opanował lęk pełzający po trzewiach jak ohydny robak.
- Hę? - udał zdumienie. - Co? Kto? Jak powiadacie?
Mężczyzna pochylił się i Myhrman zobaczył jego twarz. Zobaczył oczy. A na ten widok żołądek obsunął mu się aż do odbytnicy.

Krew elfów, str. 225

Wyszli do przedpokoju. Kocur, który leżał na środku dywanu i zapamiętale lizał wyciągniętą pod dziwnym kątem tylną łapkę, na widok wiedźmina umknął natychmiast w ciemność korytarza.
- Dlaczego koty tak cię nie lubią, Geralt? Czy to ma coś wspólnego z...
- Tak - uciął. - Ma.

Czas pogardy, str. 26

Kot, drzemiący na przypiecku uniósł głowę, zasyczał.
- Goniec królewski?
Aplegatt drgnął Pytanie zadał ten siedzący w cieniu, z którego teraz wyszedł, stając obok gońca. Miał włosy białe jak mleko, ściągnięte na czole skórzaną opaską, czarną kurtkę nabijaną ćwiekami i wysokie buty. Nad prawym ramieniem połyskiwała mu kulista głowica przerzuconego przez plecy miecza.
- Dokąd droga prowadzi?
- Dokąd królewska wola pogna - odrzekł zimno Aplegatt. Nigdy nie odpowiadał inaczej na podobne pytania.
Białowłosy milczał czas jakiś, patrząc na gońca badawczo. Miał nienaturalnie bladą twarz i dziwne ciemne oczy.
- Królewska wola - powiedział wreszcie nieprzyjemnym, lekko chrapliwym głosem - zapewne każe ci się spieszyć? Zapewne pilno ci w drogę?

Czas pogardy, str. 41

Zbyt się różnimy, by się zrozumieć. Ty jesteś możnym magiem z Kapituły, który osiągnął jedność z Naturą. Ja jestem włóczęgą, wiedźminem, mutantem, który jeździ po świecie i za pieniądze wykańcza potwory.
- Kwiecistość - przerwał czarodziej - została wyparta przez banał.
- Zbyt się różnimy - Geralt nie dał sobie przerywać. - A drobny fakt, że moją matką była, przypadkowo, czarodziejka, tej różnicy zatrzeć nie zdoła.

Czas pogardy, str. 141

-To wszakże twoi rodacy, wiedźminie - powiedział Regis. - Przecież nazywają cię Geraltem z Rivii.
- Poprawka - odrzekł zimno. - To ja sam się tak nazywam, żeby było ładniej. Imię z takim dodatkiem budzi u moich klientów większe zaufanie.
-Pojmuję - uśmiechnął się wampir. - Dlaczego jednak wybrałeś właśnie Rivię?
- Ciągnąłem patyki.

Chrzest ognia, str. 307


Dane z pozostałych źródeł[edytuj | edytuj kod]

W filmie i w serialu w rolę Geralta wcielił się Michał Żebrowski. Małego Geralta zagrał Maciej Łagodziński.

Ciekawostki i inne informacje[edytuj | edytuj kod]

  • Wiek Geralta w powieściach Andrzeja Sapkowskiego nigdy nie został sprecyzowany. Gra Wyobraźni oraz CD Projekt RED określają wiek protagonisty na około sto lat, z kolei sam Autor w jednym z wywiadów poinformował, iż wiedźmin w trakcie akcji "Chrztu ognia" ma ponad pięćdziesiątkę.
  • Geralt, jako pozbawiona pochodzenia sierota, chciał z początku przedstawiać się jako Geralt Roger Eryk du Haute-Bellegarde. Dopiero Vesemir uświadomił mu, że to "śmieszne, pretensjonalne i kretyńskie". Ostatecznie nadał sobie przydomek "Geralt z Rivii". Nauczył się nawet naśladować rivski akcent.
  • Swoje włosy utrzymywał w szyku za pomocą opaski (narzekał, gdy Yennefer zabroniła mu noszenia jej podczas balu).
  • Mutacja naczyń krwionośnych uniemożliwia Geraltowi rumienienie się, co uznał za bardzo przydatne w niektórych momentach.
  • Geralt, swoje białe włosy również zawdzięcza mutacji. To ona pozbawiła go barwnika, czyniąc jego włosy białe niczym fisstech.
  • Za Geraltem nie przepadały koty, typową ich reakcją na widok Wiedźmina była ucieczka.
  • W ostatniej scenie "Chrztu ognia" Geralt, w nagrodę za zasługi podczas bitwy z Nilfgardczykami, otrzymał od Meve - królowej Rivii i Lyrii - tytuł szlachecki. Od tej pory mógł siebie nazywać Geraltem z Rivii, zgodnie z prawdą.
  • Ciri w trakcie transu przepowiedziała, że jej opiekun zginie od trzech zębów. Jak się okazało, były to widły.
  • Podczas uczty u Królowej Calanthe, Geralt przybrał imię Ravix z Czteroroga.
  • Chcąc dostać się do ludzi Słowika, Geralt, podając się za własnego zabójcę, oddał swój wiedźmiński medalion Schirrú, który chciał dowodu śmierci wiedźmina. Półelf niedługo potem ginie spalony w Wiklinowej Babie, a wraz z nim przepada znak cechowy wiedźmina .
  • Po utracie wiedźmińskiego medalionu, Geralt otrzymał nowy, wykonany dla niego przez Fringillę Vigo, choć nie działał identycznie jak oryginał, miał inne, dodatkowe właściwości - z jego pomocą wiedźmin stworzył iluzję, na którą dał się nabrać potwór z winnicy w Toussaint, a także Vilgefortz .
  • Pod koniec książki, Geralt otrzymał od Cirilli medalion wilka po pokonaniu Bonharta .
  • Jedyną osobą, która pokonała Geralta w pojedynku jeden na jednego, był Vilgefortz z Roggeveen .
  • W grze Wiedźmin Adda Biała ma lekką obsesję na jego punkcie .
  • Driady i elfy nazywają go też Gwynbleidd, co ciekawe w języku walijskim biały wilk to blaid gwyn.
  • Geralt każdego swego konia nazywał "Płotka". Przyznał Jaskrowi, że nigdy nie miał konia o innym imieniu.
  • Był sceptycznie nastawiony do świata, problemów i ludzi go otaczających. Głównie dlatego, iż wszystko tłumaczył to poprzez mutację oraz anachroniczność i niezdolność zaakceptowania nowych praw rządzących tym światem.
  • Mimo, że był wiedźminem, Geraltowi udało się zawrzec kilka szczerych i serdecznych przyjaźni, miał także wielu antagonistów chociażby ze względu mutacji.
  • Głosu Geraltowi użyczył Jacek Rozenek .
  • Znany jest również z zamiłowania do romansów .
  • Geralt miał romans z Triss Merigold, Fringillą Vigo, Lyttą Neyd, Mozaik ,Tizianą Frevi .
  • Obecnie jest z czarodziejką Yennefer w związku małżeńskim .

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Film[edytuj | edytuj kod]

Gra Wiedźmin[edytuj | edytuj kod]

Wiedźmin 2: Zabójcy Królów[edytuj | edytuj kod]

Wiedzmin 3[edytuj | edytuj kod]

Gwint[edytuj | edytuj kod]

Zobacz także[edytuj | edytuj kod]