Wiedźmińska wiki na Gamepedii łączy siły z wiki na Fandomie! Planowane jest przekierowanie tutejszego serwisu do wiedźmińskiej wiki na Fandomie. Jeżeli jesteś członkiem społeczności i masz pytania, wątpliwości lub sprzeciwiasz się przekierowaniu, napisz wiadomość na portalu społeczności!

Eliza (Komiks)

Z Wiedźmińska Wiki
Skocz do: Nawigacja, szukaj
Komiks Eliza 3.png

Eliza - córka Merwiny i Ostrita , siostra Elida.

Charaktertyska[edytuj | edytuj kod]

Była wysoką kobietą o powabnej figurze i długich, ciemnobrązowych włosach, które sięgały aż do jej bioder.

Pod postacią strzygi prezentowała się zupełnie inaczej, niż córka Addy. Przywodziła na myśl raczej demonicznego humanoida, wyglądała bardziej niczym wychudzone zwłoki, niż strzyga znana z Wyzimy. Niemniej, była w tej formie niezwykle groźna.

Od dziecka miała porywczą osobowość. W jakimś stopniu można to tłumaczyć warunkami, w których dorastała. Podczas wojny, sama będąc dzieckiem, musiała zajmować się chorą babcią i niezbyt rozgarniętym bratem Elidem. Był to dla niej wówczas niewątpliwie duży ciężar położony na jej młodych barkach.

Osobliwym rodzajem uczucia darzyła również swojego ojca, Ostrita. Jest to o tyle zagadkowe, że jako spłodzony z nałożnicą bękart, z całą pewnością niewiele dla niego znaczyła. Czuła się z nim związana, przez "jego krew" i "jego przekleństwo".

Z latami kumulowała się w niej nienawiść i irracjonalne pragnienie zemsty, podsycane przez klątwę, która uczyniła ją strzygą. Pod koniec życia, jak zauważył jej brat, była już do reszty owładnięta nienawiścią i żądzą krwi. Był to wręcz pewnego rodzaju obłęd, którego nie umiała powstrzymać. Gdy Elid próbował przemówić jej do rozsądku, zatykając uszy krzyczała na niego, by przestał, potem groziła mu śmiercią.

Eliza była lesbijką. Kiedy pewnego razu spotkała Ciri, spodobała jej się, zresztą z wzajemnością. Wspólnie spędzony czas miło im upłynął, a kobieta wydawała się wiedźminką szczerze zauroczona, choć później jednak nie miała oporów by chcieć się zmierzyć z Jaskółką i spróbować ją zabić.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Dzieciństwo[edytuj | edytuj kod]

Eliza była nieślubnym dzieckiem Ostrita i położnej Merwiny, która była jedną z wielu jego nałożnic. Po tym jak Merwina odebrała poród Addy Temerskiej, postanowiła zmienić zawód i opuściła Wyzimę aby szukać szczęścia gdzie indziej. Swoje dzieci - Elizę i Elida - oddała swojej mieszkającej na wsi matce. Niedługo potem wybuchła III Wojna Północna. Nastał głód, a na domiar złego babka pochorowała się.

Pewnego dnia Eliza posłyszała od rannego żołdaka przechodzącego przez wieś o wielkiej bitwie, która odbyła się niedaleko. To była dla jej rodziny prawdziwa okazja. Prędko poszła po brata, z którym udała się na świeże pobojowisko. Poszukiwali jedzenia i rzeczy które można byłoby spieniężyć bądź wymienić. Niewielką ilość prowiantu, którą odnaleźli, skonsumował na miejscu Elid, nawet się nie dzieląc. Wściekła dziewczynka odkroiła i zjadła kawałek trupiego mięsa. Podsunęło jej to myśl, jak zrobić porządny zapas prowiantu i utrzymać przy życiu bliskich.

W domu pochodzenie mięsa wytłumaczyła tym, że nieopodal wioski znaleźli rannego konia, którego dobili. Rodzeństwo przyszykowało syty posiłek, lecz zapach gotowanego gulaszu przyciągnął ich równie wygłodniałych sąsiadów. Choć miejscowi przez cały ten czas mieli los jej i jej bliskich w poważaniu, to teraz zaczęli się domagać podziału strawy jako wyrazu rzekomej sprawiedliwości. Dzieci nie miały wybory i oddały co miały. Kiedy wieśniacy już się pożywili, Eliza ujawniła straszliwą prawdę o tym, skąd wzięli mięso. Wówczas, wściekły wioskowy guślarz, w sposób zupełnie lekkomyślny, zaklął ją w pragnącego ludzkiego mięso potwora. Niejasnym pozostało jednak, czy wioskowy guślarz rzeczywiście był w stanie wywołać tak silną klątwę, czy też jako córka Ostrita była szczególnie podatna na uroki.

Strzyga w Novigradzie[edytuj | edytuj kod]

Po III Wojnie północnej Eliza wraz z bratem znów wrócili do matki. Merwina w tym czasie założyła w Novigradzie własną łaźnię. Drugą, również w jej posiadaniu, przekazała Elizie, aby ta miała uczciwe zajęcie.

Z czasem Eliza, już wówczas kobieta, pod postacią strzygi zaczęła w Novigradzie mordować. Zaatakowała między innymi karczmę, rycerzy Zakonu Płonącej Róży a nawet łaźnię własnej matki. Szał krwi trwał już siedem miesięcy, gdy Merwina postanowiła coś z tym zrobić.

Jej matka postanowiła wynająć wiedźmina. Nie chciała w żadnym razie śmierci córki. Chciała odciągnąć od niej uwagę, bowiem całe miasto było zainteresowane rozwiązaniem problemu. Ponadto, Merwina znała historię o wybawieniu od klątwy córki Foltesta, liczyła więc że i tym razem się uda. W związku z ogłoszeniem do miasta przybyła dwójka osławionych wiedźminów; Geralt z Rivii i Ciri. Po przedstawieniu problemu, wiedźmin oświadczył, że zlecenie przyjmuje, lecz nie warto próbować odczarować bestii, a najlepiej ją zabić. Mówiąc to, Geralt nie miał świadomości kim dla Merwiny był potwór. Sądził, że zleceniodawczyni jest jedynie zainteresowana rozwiązaniem problemu.

Właścicielka łaźni znała się jednak jednocześnie z Yennefer. Przekazała czarodziejce, jakie jej bliscy przyjęli zlecenie. Yennefer prędko przybyła za pomocą portalu do miasta i przekonała Geralta, że ma dla nich bardziej opłacalną robotę. Jak się okazało, chciała ich odwieść od zlecenia, które, jak się obawiała, mogłoby przerosnąć ich możliwości. O tym wszystkim Eliza najprawdopodobniej wiedziała, chociażby z uwagi na to, że jej przeciwników regularnie śledził jej brat. Ciri jednak uciekła, postanowiła sama rozwiązać kwestię nękającego miasto potwora.

Pewnego wieczoru, zaprzyjaźniona z Elizą karczmarka przyszła do jej łaźni z nieoczekiwanym gościem - z Ciri. Wiedźminka przyszła jedynie odpocząć, nie wiedząc kim jest naprawdę Eliza, którą lada moment miała poznać. Eliza tymczasem sądziła, że zlecenie na nią jest już niebyłe. Ciri spodobała jej się, zresztą z wzajemnością. Wieczór miło im upłynął na rozmowie i flircie. W końcu musiały się jednak pożegnać, bo karczmarka zbierała się już do domu. Tego wieczoru miała u karczmarki miała nocować również Ciri, która z uwagi na urządzoną pod karczmą burdę, nie mogła tam już wynająć pokoju.

Ciri podjęła trop bestii i w końcu wyśledziła strzygę. Kiedy przybyła, Eliza była gotowa do walki i chciała zabić niedawną przyjaciółkę. Walka strzygi i wiedźmińki była dynamiczna, lecz krótka. Celny rzut kamieniem ogłuszył Ciri, a resztę roboty zrobiły kły i pazury Elizy. Ciri miała ciężkie obrażenia brzucha i szyi, od śmierci uchronił ją Elid który ściągnął prędko na miejsce Geralta i Yennefer oraz sam spróbował odciągnąć siostrę. Strzyga uciekła.

Niedługo potem Eliza pod postacią potwora znów nawiedziła łaźnię Merwiny. Tym razem nie darowała życia nawet własnej matce. Jej celem był Geralt, który, jak liczyła, prędzej czy później chciałby porozmawiać z Merwiną. Nie myliła się. Kiedy wiedźmin wszedł do budynku, ona stała nad umierającą w kałuży krwi rodzicielką. Wywiązała się walka między Białym Wilkiem oraz Ciri i Yennefer, a strzygą. Eliza była ciężkim przeciwnikiem, lecz wspólnym wysiłkiem, we troje zgładzili bestię, paląc ją żywcem. Spłonął również przy tej okazji budynek łaźni.

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Komiks[edytuj | edytuj kod]