Jesteś nowy na Wiedźmińskiej Wiki i nie wiesz od czego zacząć? Zajrzyj na portal społeczności i dowiedz się jak stać się częścią naszej społeczności!

Dolina Pontaru

Z Wiedźmińska Wiki
Skocz do: Nawigacja, szukaj
Mapa Doliny Pontaru

Dolina Pontaru - dolina rzeki Pontar, wlokąca się między krainami takimi jak Aedirn, Kaedwen, Redania, Temeria, czy Mahakam. Wielu uciekinierów z Aedirn, podczas wojny z Nilfgaardem uciekało przez Dolinę Pontaru w kierunku Temerii i Redanii.

W grze Wiedźmin 2: Zabójcy Królów[edytuj | edytuj kod]

W grze Dolina Pontaru zostaje rozchwytywana przez dwa państwa Aedirn i Kaedwen. Trwają tam zaciekłe walki które w rezultacie przynoszą korzyść Kaedwen lub Saskii.

Ścieżka Roche'a

Dolinę przejmuje Henselt. Dzięki czemu Kaedwen rośnie w siłę.

Ścieżka Iorwetha

Saskia buduje tam Wolne państwo. Państwo bez uprzedzeń.

Wiedźmin 3: Dziki Gon[edytuj | edytuj kod]

Niezależnie od decyzji w poprzedniej grze Dolina Pontaru zostaje podbita przez Nilfgaard. Zależnie od wyboru pozostanie pod okupacją Cesarstwa lub przejdzie pod kontrolę Redanii.

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

  • Dolina na granicy Aedirn i Kaedwen była przedmiotem sporu między królem Demawendem a królem Henseltem. Ten kawałek należał kiedyś do królestwa Kaedwen.
  • Dolina Pontaru została wyceniona przez aedirnską szlachtę na 100 000 koron novigradzkich i tytuły margrabiów, zaś Henselt był gotów dać tylko połowę tej kwoty, bez żadnych tytułów dla szlachty.

Dane z książek Sapkowskiego[edytuj | edytuj kod]

- Vengerberg padł po tygodniu oblężenia - dokończył Jaskier. - Zdziwi cię, ale tam cechy dzielnie i do końca broniły baszt i wyznaczonych odcinków muru. Wyrżnięto więc całą załogę i ludność miasta, coś około sześciu tysięcy ludzi. Na wieść o tym zaczęła się wielka ucieczka. Rozbite pułki i ludność cywilna zaczęły masowo uchodzić do Temerii i Redanii. Tłumy uciekinierów ciągnęły Doliną Pontaru i przełęczami Mahakamu.


Czas pogardy, str. 213

Hetman koronny i większość dowódców byli przy oddziałach, w Dolinie Pontaru, w Mahakamie i nad Jarugą.


Czas pogardy, str. 218-219

- Naszą wschodnią granicę, to znaczy wylot Doliny Pontaru, Nilfgaardczycy osiągną za kilka dni - ciągnął Foltest, nadal bardzo cicho. - Hagge, ostatnia forteca Aedirn, nie utrzyma się długo, a Hagge to już nasza wschodnia granica.


Czas pogardy, str. 219

- Tak więc Foltest schował ogon pod siebie - mruknął wiedźmin, łamiąc w palcach kolejny patyczek. - Dogadał się z Nilfgaardem. Zostawił Aedirn na łasce losu...
- Tak - potwierdził poeta. - Wprowadził jednak wojska do Doliny Pontaru, zajął i obsadził twierdzę Hagge.


Czas pogardy, str. 220