Jesteś nowy na Wiedźmińskiej Wiki i nie wiesz od czego zacząć? Zajrzyj na portal społeczności i dowiedz się jak stać się częścią naszej społeczności!

Ciri

Z Wiedźmińska Wiki
Skocz do: Nawigacja, szukaj
Cirilla Fiona Elen Riannon
The-witcher-3.png
Informacje podstawowe
Przydomek / pseudonim(y)
córka Kruka
Ciri
Lwiątko z Cintry
Falka
Zireael ( jaskółka )
Pochodzenie
Cintra
Tytuł(y)
księżniczka Cintry
królowa Cintry
księżna Brugge
diuszesa na Sodden
dziedziczka Inis Ard Skellig i Inis An Skellig
suzerenka Attre i Abb Yarra.
Profesja
wiedźminka
Płeć
kobieta
Rasa
Człowiek
Informacje rodzinne
Kolor włosów
Szary, później z białymi pasemkami
Kolor oczu
szmaragdowy
Informacje rodzinne
Rodzina
Geralt (przybrany ojciec)
Yennefer (przybrana matka, mistrzyni)
Emhyr var Emreis (ojciec)
Pavetta (matka)
Calanthe ( babka )
Roegner (dziadek)
Wystąpienia

Cirilla (ze Starszej Mowy Zireael – „jaskółka”) Fiona Elen Riannon, zdrobniale Ciri, zwana też Lwiątkiem z CintryDzieckiem Starszej KrwiJaskółką – księżniczka Cintry, córka królewny Pavetty i Dunyego (Jeża z Erlenwaldu), wnuczka królowej Calanthe, potomkini legendarnej elfiej czarodziejki Lary Dorren i nosicielka Starszej Krwi. Od ojca wywodzi się z cesarskiego rodu var Emreis, a od matki z Cerbinów .

Urodzona w ok. 1252 lub 1253 roku podczas święta Belleteyn.

Jej oficjalny tytuł to: Cirilla Fiona Elen Riannon, królowa Cintry, księżna Brugge i diuszesa na Sodden, dziedziczka Inis Ard Skellig i Inis An Skellig, suzerenka Attre i Abb Yarra.

Fabuła[edytuj | edytuj kod]

Jest legendarnym dzieckiem-niespodzianką, obiecanym wiedźminowi Geraltowi z Rivii. Podczas zniszczenia Cintry została uratowana (z zamiarem uprowadzenia) przez nilfgaardzkiego rycerza Cahira, któremu ostatecznie ucieka. Powojenna zawierucha doprowadza ją do tułaczki po krainie Sodden.

Ostatecznie Geralt odnajduje księżniczkę i zabiera ją do Kaer Morhen, gdzie z pomocą Vesemira, Coëna z Poviss, Lamberta i Eskela udziela jej wiedźmińskiego wykształcenia. Choć była szkolona w Szkole Wilka, naprawdę została wytrenowana w stylu Kota - nauczyciele z Wilczego Siedliszcza nie byli przygotowani na szkolenie kobiet, więc przy układaniu programu treningu spory udział miał Coën, wiedźmin ze szkoły Kota, w której trenowano także wiedźminów płci żeńskiej. Nie zostaje jednak poddana Próbie Traw. Przypadkowo ujawniony potężny potencjał magiczny i wieszczy zmusza wiedźminów do sprowadzenia Triss Merigold, która rozpoczyna magiczną edukację Jaskółki.

Konieczność zapewnienia jej kontaktów z rówieśnikami prowadzi do oddania ją na wychowanie do świątyni Melitele w Ellander. Jej mistrzynią zostaje członkini rady czarodziejów Yennefer z Vengerbergu, prywatnie blisko związana z wiedźminem Geraltem. Ciri, zabrana przez Yennefer do szkoły czarodziejek na Wyspie Thanedd, jest świadkiem puczu zorganizowanego przez Vilgefortza, skąd udaje jej się uciec przez niestabilny, a przez to niebezpieczny portal Wieży Mewy.

Portal przenosi ją na pustynię Korath, gdzie niemal ginie z głodu i wycieńczenia. Wyrzeka się wówczas swojej magicznej mocy, odzyskując ją jednak później.

Odnaleziona przez łowców niewolników, zwanych Łapaczami, umyka im wraz z członkiem bandy Szczurów, do których dołącza. Tam poznaje Mistle, rozbójniczkę, z którą traci dziewictwo, zakochuje się z wzajemnością i wiąże na stałe. Pobyt u Szczurów odmienia jej charakter. Ciri wyzbywa się oporów przed zabijaniem, życie traci wartość w jej oczach.

W trakcie egzekucji Szczurów dokonanej przez Bonharta Ciri zostaje oszczędzona - aby stać się gladiatorką Bonharta doceniającego jej umiejętności. Po raz wtóry udaje jej się zbiec, mimo poważnych ran. Ukrywa się w chacie pustelnika Vysogoty, który kuruje ją przez około miesiąc.

Zbliżająca się obława zmusza ją do opuszczenia pustelni; w trakcie pościgu zabija prześladujących ją agentów nilfgaardzkiego wywiadu oraz Rience'a. Ściga ją również Bonhart, z którym walka przerasta możliwości Ciri. Udaje się jej osiągnąć Tor Zireael, mityczną Wieżę Jaskółki, o której myślano, że została zniszczona (chroni ją najwyraźniej potężna elfia magia).

Wieża okazuje się portalem, przez który dzięki swym niesamowitym zdolnościom magicznym Ciri ucieka do innego świata. Dowiaduje się, że była tam wyczekiwana przez elfy Aen Elle, które żądają od niej jej dziecka poczętego z ich królem. Według przepowiedni dziecko to, dzięki tzw. genowi Lary, ma być potężną istotą władającą czasem i przestrzenią. Ciri pragnie powrotu do swego świata, więc zgadza się - ale mimo wielokrotnych prób król nie jest w stanie "dopełnić" aktu. Po śmierci króla Ciri, wraz ze swoją wierną klaczą Kelpie, ucieka przy pomocy jednorożca, którego uratowała na pustyni Korath. Okazuje się, że Ciri również posiada potężną moc, która pozwala jej podróżować przez czasy i światy. Rozpaczliwie stara się trafić do swojego czasu i świata ścigana przez okrutnych Czerwonych Jeźdźców - wojowników elfów. W końcu dzięki czarodziejkom z przyszłości - Nimue i Condwiramurs udaje jej się trafić do swojego świata. Trafia do ponurego zamczyska Stygga, gdzie Vilgefortz więzi Yennefer. Ciri, uwolniona przez Geralta, wpada w ręce cesarza Nilfgaardu, Emhyra var Emreis, który zawsze usiłował ją schwytać.

W rozmowie z Geraltem okazuje się że cesarz to ojciec Ciri, Duny. Poruszony płaczem córki pozwala jej odejść wraz z Yennefer i Geraltem, sam zaś poślubia fałszywą Cirillę. Niedługo potem Geralt zostaje ciężko raniony podczas pogromu w Rivii, a próbująca mu pomóc Yennefer omal nie umiera z wyczerpania. Ciri używa swych sił po raz ostatni ratując ich i odsyłając do innego świata, lecz sama musi również uciekać do Anglii z czasów króla Artura.

Dane z książek Sapkowskiego[edytuj | edytuj kod]

Spod popielatej, nierówno i nieładnie obciętej grzywki patrzyły ogromne szmaragdowozielone oczy, dominujący akcent w małej twarzyczce o wąskim podbródku i lekko zadartym nosku. W oczach był przestrach.
Krew elfów, str. 47

A w Lwiątku płynie krew Calanthe. Bardzo gorąca krew. Znałam Cali, gdy była młoda. Kiedy zobaczyła chłopa, to tak przebierała nogami, że jakby chrustu podetkać, zajęłaby się żywym ogniem. Jej córka Pavetta, matka Lwiątka, była kubek w kubek. To pewnie i Lwiątko daleko nie padło od jabłoni.
Krew elfów, str. 209

- Tak, Nenneke - powiedziała. - Nie ma wątpliwości.. Wystarczy zajrzeć w te zielone oczęta, by wiedzieć, że coś w niej jest. Wysokie czoło, regularne łuki brwiowe, ładny rozstaw oczu. Cienkie skrzydełka nosa. Długie palce. Rzadki pigment włosów.Ewidentna krew elfów, choć niedużo w niej tej krwi. Elfi pradziadek lub prababka. Trafiłam?
Krew elfów, str. 259

- Niebywałe... - westchnął Fenn, przebiegając wzrokiem po zetlałym pergaminie. - Wierzyć się nie chce... Skąd masz te dokumenty?
- Nie uwierzyłbyś, gdybym ci powiedział - zakasłał Codringher. - Czy teraz pojąłeś już, kim jest naprawdę Cirilla, księżniczka Cintry? Dzieci Starszej Krwi... Ostatnia odrośl tego cholernego drzewa nienawiści! Ostatnia gałąź, a na niej ostatnie zatrute jabłuszko...
- Starsza Krew... Tak daleko wstecz... Pavetta, Calanthe, Adalia, Elen, Fiona...
- I Falka.
- Na bogów, to niemożliwe! Po pierwsze, Falka nie miała dzieci! Po drugie, Fiona była legalną córką...
- Po pierwsze, o młodości Falki nie wiemy nic. Po drugie, nie rozśmieszaj mnie, Fenn. Wiesz wszakże, że na dźwięk słowa „legalny" chwytają mnie spazmy wesołości. Ja wierzę w ten dokument, bo moim zdaniem jest autentyczny i mówi prawdę. Fiona, praprababka Pavetty, była córką Falki, tego potwora w ludzkiej skórze. Do diabła, nie wierzę w te wszystkie wariackie wieszczby, proroctwa i inne bzdury, ale gdy przypomnę sobie teraz przepowiednię Itliny...
- Skalana krew?
- Skalana, skażona, przeklęta, to można różnie rozumieć. A według legendy, jeśli pamiętasz, właśnie Falka była przeklęta, bo Lara Dorren aep Shiadhal rzuciła klątwę na jej matkę...
- To są bajki, Codringher.
- Masz rację, to są bajki. Ale czy wiesz, kiedy bajki przestają być bajkami? W momencie, gdy ktoś zaczyna w nie wierzyć. A w bajkę o Starszej Krwi ktoś wierzy. Zwłaszcza we fragment mówiący o tym, że z krwi Falki narodzi się mściciel, który zniszczy stary świat, a na jego gruzach zbuduje nowy.

Czas pogardy, str. 152-153


Dane z pozostałych źródeł[edytuj | edytuj kod]

Gra[edytuj | edytuj kod]

Wiedźmin[edytuj | edytuj kod]

  • Rozmowa Geralta z karczmarzem:
"- Za siedmioma górami, za siedmioma lasami, hen, daleko stąd, żyła sobie dziewczynka. Była najprawdziwszą księżniczką, czarodziejką i wiedźminką...
- Księżniczka, czarodziejka i wiedźminka? Nie przesadzasz aby?
- Nie przerywaj! Chcesz poznać opowieść o księżniczce, czarodziejce i wiedźmince, czy nie?
-Przepraszam. Nie będę ci już więcej przerywał.
- To historia o przeznaczeniu wiedźminie. Wysłuchaj jej uważnie, a może się na coś ci przyda.
Dziewczynka urodziła się jako księżniczka. Miała wszystko czego zapragnęła: miękkie, ciepłe łoże, mnóstwo sukienek, służbę i małego konika. Miała też rodziców, miała babkę, potężną królową.
Dzieciństwo spędziła w pałacach i zamkach strzeżona przez setki rycerzy.
Wszyscy myśleli, że zostanie wielką królową, ale przeznaczenie chciało inaczej. Straciła rodziców, wrogowie zabili jej babkę i zagarnęli królestwo. Mimo wszystko przeżyła. Zbieg okoliczności lub, jak wolisz, przeznaczenie, związało jej los z wiedźminami, a konkretnie z jednym. Trafiła do Kaer Morhen, gdzie nauczyła się walczyć i znalazła nową rodzinę.
Dziewczynka miała magiczny talent, była Źródłem. Wiedźmini przestraszyli się nieopanowanej mocy Źródła i wezwali na pomoc czarodziejkę. I tak dziewczynka rozpoczęła naukę arkanów magicznych. Wiedźmin i czarodziejka, którzy zastąpili utraconych rodziców, kochali się i dziewczynka odnalazła szczęście. Mogła zostać jedną z najpotężniejszych czarodziejek, ale to nie było jej pisane.
Znów przeznaczenie przypomniało o sobie, nadeszła wojna, czas miecza i topora. Los rozdzielił kochającą się rodzinę. Dziewczynka w rozpaczy wyrzekła się magii i została grasantką, nauczyła się zabijać, polubiła zabijanie. I wtedy zrozumiała, że idzie za nią śmierć. Wszyscy, z którymi się wiązała, umierali. Tylko uparty wiedźmin i nieustraszona czarodziejka walczyli z przeznaczeniem. Nic nie mogło ich złamać.
Los wyrzucił dziewczynkę do obcego świata, skąd jednak wróciła. Jej tropem szedł najpotężniejszy zabójca, jakiego nosiła ziemia, jednak udało się jej przeżyć i zwyciężyć. Ścigali ją agenci wszystkich królestw, nikt jednak nie zdołał jej schwytać. Kiedy wrogowie zostali pokonani, zapanował pokój, gdy dziewczynka spotkała się z wiedźminem i czarodziejką, los zadrwił z niej po raz kolejny.
Wiedźmina zabił chłop nie potrafiący władać bronią, a czarodziejka umarła z wyczerpania próbują ocalić ukochanego. A ona nie mogła pomóc, bo wyrzekła się mocy. I tak księżniczka, której nie dane było rządzić, wiedźminka, która walczyła z ludźmi, a nie z potworami, oraz czarodziejka, która nie mogła rzucać zaklęć wykorzystała dziki dar Źródła i odeszła z tego świata, zostawiła go.
- Mam dziwne przeczucie, że nie powiedziałeś mi wszystkiego.
- Powiedziałem wszystko poza jednym: dziewczynka nazywała się Cirilla. Ale to bez znaczenia…"

Wiedźmin 2: Zabójcy Królów[edytuj | edytuj kod]

Cirilla w końcowym okresie Sagi
  • W grze Wiedźmin 2, Ciri zostaje wspomniana kilkakrotnie. Dowiadujemy się, że teleportowała Geralta i Yennefer podczas pogromu, po czym odeszła i żyje w innym świecie, gdzie jest szczęśliwa, a także, że zanim odeszła, pozostawiła im do dyspozycji Wyspę Jabłoni z sadem i chatą, którą zniszczyli potem jeźdźcy Gonu.

Wiedźmin 3 Dziki Gon[edytuj | edytuj kod]

Główna oś fabularna w grze skupia się na odnalezieniu Ciri i obronieniu jej przed pogonią, tytułowym Gonem. Jak się również okazało, duży wpływ na poszukiwanie jej ma sam Emhyr var Emreis, ojciec Ciri. Robi to „z racji stanu”, co pewnie oznacza postawienie jej w roli następczyni Emhyra. Podczas wojny wywołała na Skellige silny wybuch magii. Pomógł jej Avallac'h, jej nauczyciel, ale Eredin rzucił na niego klątwę. Ciri uciekła z nim przez portal, jednak okazało się, że teleportowali się w dwa różne miejsca.

Dotarła do Velen, gdzie trafiła do Pań Lasu, współpracujących z Eredinem. Na szczęście im uciekła. Potem znalazła się u Krwawego Barona, temerczyka będącego lokalnym wykonawcą woli Nilfgaardu. Dopóki nie zaatakował ich bazyliszek, było całkiem wesoło. Musiała teleportować się w celu ocalenia Stengera.

Aby uciec przed Gonem, Cirilla ruszyła konno do Novigradu, gdzie chciała spotkać się z Jaskrem. Dudu został wzięty do niewoli, ale z pomocą Ciri i barda uciekł bandycie z lokalnego półświatka – Skurwielowi Juniorowi. Wywołała spore zamieszanie, głownie dlatego, że Jaskier wpadł w sidła dowódcy łowców czarownic, Kaleba Mengego. Ciri uciekła w porę, teleportując się z powrotem na Skellige. Tam odnalazł ją Avallac'h i przyniósł do wioski, gdzie wyzdrowiała, ale musiała uciekać, bo zjawił się Dziki Gon. Elfi Wiedzący wprowadził ją w głęboki sen i ukrył na Wyspie Mgieł. Niedługo potem, obciążony klątwą, zmienił się w Umę.

Geralt dowiaduje się ze słów odczarowanego z klątwy Avallac'ha, że została ukryta na Wyspie Mgieł. Ciri budzi się tam, gdy tylko przybywa. Opowiada mu o wszystkim, co ją spotkało. Niedługo na miejsce przybywa okręt Dzikiego Gonu. Córka cesarza przenosi siebie i wiedźmina do Kaer Morhen.

Ciri zostaje przywitana bardzo ciepło najpierw przez Vesemira, a potem Yennefer, która mówi do niej „córeczko”. Wkrótce, jak przewidywano, zjawia się Dziki Gon. Sprzymierzeńcy Geralta, czyli wiedźmini ze Szkoły Wilka, skelligijscy znajomi, czarodziejki i pozostali obrońcy walczą dzielnie. W pewnym momencie jednak brakuje dosłownie paru chwil, by Eredin dopiął swego. Trans, w jakim jest Cintryjka, przerwany zostaje śmiercią Vesemira z rąk Imleritha. Wściekła aktywuje moce, które rozbijają wojowników Gonu i ratują przyjaciół, na szczęście od zupełnej destrukcji powstrzymuje ją Avallac'h.

Cirilla jest bardzo wściekła i smutna po śmierci przyszywanego dziadka. Wyrusza wydać wojnę Eredinowi, więc zabija dwie wiedźmy, a trzecia ucieka pod postacią stada kruków. Przybrany ojciec kończy żywot Imleritha. Ciri i Geralt docierają do Novigradu, gdzie pod wpływem działań bohaterów Ge'els – namiestnik Tir ná Lia – wycofuje się z wojny i wypowiada posłuszeństwo Eredinowi. W międzyczasie Ciri załatwia swoje sprawy w mieście i odpłaca się tym, którzy jej pomogli oraz tym, którzy pomóc nie chcieli.

Ciri i Geralt docierają na Skellige, gdzie znajdują Kamień Słoneczny, potrzebny do wezwania Naglfaru. Eredin zostaje pokonany, ale cesarska córka postanawia dotrzeć z pomocą Avallac'ha do Wieży Sokolicy i wejść w portal, by pokonać Białe Zimno.

Emhyr jest przekonany, że Ciri nie żyje, co jest nieprawdą. Geralt wręcza jej Zireael – specjalnie wykonany gwyhyr z elfimi runami dla niej. Ciri wybiera życie wiedźminki i o jej czynach jest głośno od Gór Smoczych, aż po Jarugę.

Dane z gry Wiedźmin 3: Dziki Gon[edytuj | edytuj kod]

Urodzona w 1251 roku Cirilla Fiona Elen Riannon, albo po prostu Ciri, jest bezsprzecznie osobą niezwykłą – choć gdy spotkałem ją po raz pierwszy, wydała mi się zwyczajną, szarowłosą dziewczynką.

Powiedzieć o Ciri, że jest przybraną córką Geralta, byłoby znacznym uproszczeniem. Ciri jest bowiem kimś więcej. Jest jego Przeznaczeniem, Dzieckiem–Niespodzianką, połączonym z wiedźminem skomplikowanymi więzami losu.

Postępując zgodnie z tradycjami wiedźmińskiego fachu, Geralt zabrał Ciri do Kaer Morhen. Tam, wraz z Vesemirem, przyuczał ją do fachu zabójcy potworów. Wówczas okazało się, że Ciri jest Źródłem – osobą obdarzoną potężnym magicznym talentem.

Zdolności Ciri okazały się też jej przekleństwem. Przez nie musiała skryć się przed całym światem – nawet przed Geraltem.

Z pochodzeniem Ciri związana była jeszcze jedna tajemnica. Jej naturalnym ojcem był nie kto inny, jak cesarz Nilfgaardu, Emhyr var Emreis. Jego słowa potwierdziły obawy Geralta. Ciri wróciła i znalazła się w śmiertelnym niebezpieczeństwie, ścigana przez Dziki Gon.

Najwyraźniej to dziedzictwo krwi Cirilli było przyczyną, dla której poszukiwał ją Dziki Gon. Ciri widziano ponoć w spustoszonym wojną Velen i największym mieście na świecie, Novigradzie.

Ciri faktycznie trafiła do Wrońców, gdzie przez jakiś czas korzystała z gościny lokalnego władyki, Filipa Stengera, zwanego Krwawym Baronem. W trakcie tego krótkiego pobytu zyskała jego szacunek i przyjaźń.

Wyglądało na to, że podczas pobytu w okolicach Velen dziewczyna zadarła z mieszkającymi na bagnach wiedźmami.

Historię spotkania z Ciri opowiedziały w końcu same wiedźmy. Dziewczyna miała wiele szczęścia, że udało jej się wyrwać z ich szponów.

Wizja uzyskana dzięki masce Uroborosa nie pozostawiała żadnych wątpliwości. Magiczna katastrofa wiązała się z osobą Cirilli. Dziewczyna była na Skellige – i uciekała przed jakimś niebezpieczeństwem.

Ostatecznym, namacalnym dowodem na prawdziwość słów Cesarza były zwłoki jednego z wojowników Dzikiego Gonu. Upiorny orszak rzeczywiście podążał tropem Cirilli.

Patrząc z perspektywy czasu, skontaktowanie Ciri ze Skurwielem nie było moim najszczęśliwszym pomysłem. Na swoją obronę mogę tylko powiedzieć, że dziewczyna znajdowała się w tak trudnej sytuacji, że nawet najbardziej ryzykowny plan wydawał się lepszy, niż bezczynność.

Po wielu perypetiach, Geralt dotarł wreszcie do brzegów na poły legendarnej Wyspy Mgieł. Gdy przestąpił próg komnaty, w której spała Cirilla, chroniący ją czar prysł za sprawą siły przeznaczenia, która ich łączyła.

Po latach rozłąki i długich poszukiwaniach, wiedźmin odnalazł wreszcie przybraną córkę. Radości, jaka temu towarzyszyła, słowa ani pióro nie opiszą.

Gdy sprawdziły się słowa Avallac'ha i Dziki Gon przybył po Ciri do Wiedźmińskiego Siedliszcza, wszyscy starali się chronić ją za wszelką cenę. Koniec końców jednak, to właśnie moc dziewczyny, nieokiełznana siła jej Starszej Krwi, uratowała obrońców Kaer Morhen.

Choć to Cirilla namówiła wiedźmina do zemszczenia się na Imlericie, to nie ona stanęła w końcu przeciw generałowi Dzikiego Gonu. Niemniej, to właśnie z jej ręki poległy dwie z trzech potwornych sióstr, roszczących sobie prawa do władzy nad Velen.

Emhyr był dla Ciri osobą właściwie obcą w dodatku pośrednio odpowiadał za śmierć jej bliskich . Nie dziwi więc fakt , że Ciri nie chciała się z nim widzieć .

Konfrontacja z Lożą była zadaniem trudnym, lecz Cirilla zdecydowała się stawić czoła potężnym czarodziejkom. Z relacji jaka do mnie dotarła wnioskuję, że dziewczyna dała arcymistrzyniom wyrażnie do zrozumienia , że nie da sobą sterować i nie stanie się ich bezwolnym narzędziem .

Wizyta w laboratorium Avallac'ha ujawniła fakty, które mocno wstrząsnęły dziewczyną. Choć Ciri wiedziała, że jest ostatnią z linii Lary Dorren, spadkobierczynią tak zwanej Starszej Krwi, to dopiero teraz uświadomiła sobie, że od ponad dwóch wieków jej ród jest przedmiotem nieustannego zainteresowania elfich Wiedzących i ludzkich czarodziejów. Dodatkowo słowa aroganckiej elfki utkwiły w jej sercu niczym bolesny cierń.

Eredin zginął – ale śmierć złego władcy kończy historię jedynie w bajkach. Nadszedł czas, żeby Ciri zmierzyła się ze swym przeznaczeniem. Tylko ona posiadała moc, by powstrzymać Białe Zimno – mityczną niemal siłę, która zagrażała nie tylko temu, ale również innym światom.

Ciekawostki i inne informacje[edytuj | edytuj kod]

  • Cirilla jest imieniem wywodzącym się z Starszej Mowy. Zireael oznacza jaskółkę.
  • Ciri nie została poddana Próbie Traw.
  • W filmie zagrała ją Marta Bitner.
  • Prawdopodobnie Lambert był jej głównym nauczycielem i wychowawcą w Kaer Morhen.
  • Ciri o mały włos nie została zabita przez Braenn.
  • Gdy była młodsza często mówiła „okropecznie” zamiast „okropnie”.
  • Przepadała za wszelkiego rodzaju słodyczami.
  • Ciri ma wytatuowaną czerwoną różę, w pachwinie, tuż przy wzgórku łonowym. Wytatuowała ją sobie podczas podróży z hanzą Szczurów. Identyczną miała Mistle, też w tym samym miejscu.
  • W Wiedźminie 3 głosu Cirilli podkłada Anna Cieślak, aktorka, która w słuchowiskach (audiobookach) użyczyła głosu Filippie Eilhart.
  • Ciri, w „Wieży Jaskółki”, wyznała miłość Mistle i przyrzekła, iż nigdy jej nie zapomni.
  • W tej samej części dowiadujemy się, że mając 12 lat, „zaręczyła” się z 15-letnim wówczas Hjalmarem.
  • Dwie osoby pokonały Ciri w pojedynku. Tymi osobami byli łowca nagród Leo Bonhart, który później sam ginie z ręki Cirilli oraz czarodziej Dzikiego Gonu Caranthir, z którym niedługo po tym pojedynku rozprawia się Geralt.
  • Gdy w trzeciej części gry Ciri wspomina o świecie, w którym Dziki Gon przez dłuższy czas nie mógł jej wytropić, mówi, że w owej rzeczywistości ludzie mają metal w głowach, toczą wojny na odległość za pomocą czegoś, co przypomina megaskop i każdy ma swój własny latający statek. Opis ten odpowiada pospolitym wyobrażeniom o przyszłości naszego świata. Może to być również nawiązanie do powstającej gry CD Projekt RED, toczącej się w takich realiach – Cyberpunk 2077.
  • W trzecim tomie Ciri stwierdziła, że nie może nauczyć się magii dlatego, iż jest dziewicą.
  • W grze Wiedźmin 3 podczas pobytu w saunie, gdy gracz steruje Ciri, można wybrać opcję dialogową, wskazującą na to, że woli ona kobiety (co odnosi się do romansu z Mistle).
  • Pierwszym potworem, którego zabiła Ciri była wywerna uwięziona na pokaz w Gors Velen.
  • W grze Wiedźmin 3: Ciri miała walczyć z wrogami jeżdżąc na łyżwach, nawiązanie do pochodzącej z tomu „Wieża Jaskółki” sceny miało pierwotnie znaleźć się w grze Wiedźmin 3: Dziki Gon. Studio CD Projekt RED planowało umieścić starcie w końcowej fazie kampanii, podczas jednego z epizodów poświęconych Dziecku Niespodziance. Ostatecznie jednak mimo, że potyczka ta prezentowała się imponująco (tak stwierdzili sami developerzy), nie uświadczyliśmy jej z powodu tego iż uznano, że wprowadzenie nowej mechaniki gry w tak późnym etapie rozrywki może sprawić graczom problemy i być nieco frustrujące dla nich inne sterowanie Ciri niż dotychczas.

Rodowód Ciri[edytuj | edytuj kod]

Drzewo genealogiczne Ciri:

Shiadhal
anonimowa szlachcianka

z Koviru

Vridank

król Redanii

Cerro

królowa Redanii

Cregenan

czarodziej z Lod

Lara Dorren

Wiedząca

Falka Goidemar

król Temerii

Riannon

królewna Redanii

Adela Coram II

król Cintry

Fiona

królewna Temerii

Amavet

królewicz Temerii

Anna Kameny

szlachcianka

Corbett

król Cintry

Elen

królewna Kaedwen

Crispin Robert

hrabia Garramone

Muriel
Dagorad

król Cintry

Adalia

księżna Mariboru

Roegner

książę Ebbing

Calanthe

królowa Cintry

Eist Tuirseach

jarl Skellige

gen Lary Dunny

książę Maecht

Pavetta

królewna Cintry

gen recesywny
pseudgen,

aktywizator

Cirilla

księżniczka Cintry

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Wiedzmin 3[edytuj | edytuj kod]

Gwint[edytuj | edytuj kod]

Film/Serial[edytuj | edytuj kod]

Smallwikipedialogo.png Ta strona zawiera treści pochodzące z Wikipedii. Oryginalny artykuł znajduje się na stronie Cirilla. Listę autorów można znaleźć w historii strony. Podobnie jak w przypadku Wiedźmińska Wiki, tekst Wikipedii udostępniony jest na licencji GNU Free Documentation License.


Władcy Cintry starszy herb Cintry

młodszy herb Cintry

CerbinCorrelCoram ICoram IICorbettDagoradCalantheRoegnerEist TuirseachNieoficjalny herb prowincji Cintra Emhyr var Emreis
Królowe
Becca z NazairuEschiva z SoddenRigoberta z LyriiFiona z TemeriiElen z KaedwenAdaliaCalanthe • "Cirilla"
Inni członkowie dynastii cintryjskiej
CirraPavettaCirilla