Jesteś nowy na Wiedźmińskiej Wiki i nie wiesz od czego zacząć? Zajrzyj na portal społeczności i dowiedz się jak stać się częścią naszej społeczności!

Carthia van Canten

Z Wiedźmińska Wiki
Skocz do: Nawigacja, szukaj
Carthia van Canten
W3 SS Carthia van Canten 1.jpg
Module
|- Informacje
Przydomek / pseudonim(y)
Cantarella , Sasza
Rasa
Człowiek
Płeć
Kobieta
Kolor włosów
Ciemny
Narodowość
Nilfgaard
Profesja
Agentka , Informatorka , Gracz

Carthia van Canten, zwana Cantarellą - informatorka Assire var Anahid, kochanka Vattiera de Rideaux.

Złotowłosa osiemnastolatka. Posiadała kształtne piersi i aksamitne wargi. Miała też doskonałą pamięć i inteligencję żywą jak rtęć , znajoma Fringilli Vigo.

Wiedźmin 3: Dziki Gon[edytuj | edytuj kod]

W trzeciej części gry Geralt może spotkać Carthię na turnieju gwinta w Passiflorze w trakcie zadania "O wysoką stawkę". Kobieta przedstawia mu się jako Sasza i twierdzi, że wiele o nim słyszała od ich wspólnej znajomej - Fringilli Vigo. Po zakończeniu pierwszego etapu karcianych zmagań, zaprasza wiedźmina na taras, gdzie proponuje mu pewien układ - jeśli pomoże jej w kradzieży pieniędzy, przeznaczonych na nagrodę, ta podzieli się z nim połową sumy. Niezależnie od tego, czy Biały Wilk się zgodzi i jak poradzi sobie w dalszej części turnieju, pieniądze i tak znikają, jak się okazuje nie za sprawą Saszy. Geralt udaje się wraz z nią na poszukiwanie kwoty, a gdy ją znajdują i pozbywają się złodziei, dzielą się łupem. Kobieta twierdzi, że od tych pieniędzy zależy jej życie. W ramach podzięki zaprasza wiedźmina na kolację do Zimorodka. Wyjawia mu, że w rzeczywistości nazywa się Cantarella i jest nilfgaardzką agentką, oraz że musi wracać do kraju.

Jeśli Geralt się zgodzi, mogą udać się na górę i spędzić czas na rozkoszach cielesnych. Rano, po mile spędzonej nocy, Biały Wilk znajduje pozostawiony przez nią list, w którym Carthia obiecuje, że jeszcze się spotkają.

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Wiedźmin 3 Dziki Gon[edytuj | edytuj kod]

Gwint[edytuj | edytuj kod]

Inne[edytuj | edytuj kod]

Wiedźmin 3: Krew i Wino[edytuj | edytuj kod]

Cantarella nie pojawia się osobiście w dodatku, ale w beauclairskiej winiarni "Żmija i Rubin" można znaleźć dwa adresowane do niej listy, które opowiadają o dalszych losach kobiety. Jeden jest od księcia Anséisa, a drugi od Fringilli Vigo.

Po wydarzeniach w Novigradzie wyjechała do Toussaint, gdzie na polecenie Loży miała szpiegować rivskiego księcia. Przedstawiła mu się nawet swoim prawdziwym imieniem. Anséis szybko się w niej zakochał, lecz na jego nieszczęście czarodziejki zmieniły swoje plany i pozwoliły Carthii wyjechać z Toussaint i porzucić księcia bez słowa. Nie wiadomo jakie zamiary wobec księcia miała Loża.

Z listu od Fringilli wynika, że mimo śmierci Assire var Anahid, Carthia dalej działała jako agentka czarodziejek.

Dane z książek Sapkowskiego[edytuj | edytuj kod]

Carthia van Canten, pieszczotliwie zwana Cantarellą nie odpowiedziała. Vattier wcale nie oczekiwał odpowiedzi. Dziewczyna miała osiemnaście lat i - oględnie mówiąc - nie była geniuszem. Jej zainteresowania - przynajmniej obecnie - sprowadzały się do uprawiania miłości z - przynajmniej obecnie - Vattierem. Cantarella byłą w sprawach seksu naturalnym talentem, łączącym zapał i zaangażowanie z techniką i artyzmem. Nie było to jednak najważniejsze. Cantarella mówiła mało i rzadko, świetnie i chętnie natomiast słuchała. Przy Cantarelli można było wygadać się, odpocząć, odprężyć się duchowo i zregenerować psychicznie.


Wieża Jaskółki, str. 100

Carthia van Canten powoli, zręcznie i z talentem dostarczała rozkoszy Vattierowi de Rideaux, szefowi cesarskiego wywiadu. Nie był to wszelako jedyny talent Carthii. Ale Vattier de Rideaux nie miał o tym pojęcia. Nie wiedział że wbrew pozorom Carthia van Canten dysponowała też doskonałą pamięcią i inteligencją żywą jak rtęć. Wszystko, o czym opowiadał jej Vattier, każdą informację, każde słowo, które przy niej uronił, Carthia już nazajutrz przekazywała czarodziejce Assire var Anahid.


Wieża Jaskółki, str. 101

Ciekawostki:[edytuj | edytuj kod]

  • Cantarella to odmiana arszeniku - przydomek świadczy o jej zdradliwości;