Jesteś nowy na Wiedźmińskiej Wiki i nie wiesz od czego zacząć? Zajrzyj na portal społeczności i dowiedz się jak stać się częścią naszej społeczności!

Cahir Mawr Dyffryn aep Ceallach

Z Wiedźmińska Wiki
(Przekierowano z Cahir)
Skocz do: Nawigacja, szukaj
Cahir Mawr Dyffryn aep Ceallach.jpg

Cahir Mawr Dyffryn aep Ceallach - Vicovarczyk na służbie Nilfgaardu, wnuk Gruffyda i Evivy, syn seneszela Ceallacha i Mawr, brat Aililla i Dherana.

W cesarstwie nosił tytuł grafa i mimo młodego wieku służył w oddziałach do zadań specjalnych.

Przyjaciel Geralta z Rivii.

Wygląd i usposobienie[edytuj | edytuj kod]

Cahir Mawr Dyffryn aep Ceallah był ciemnowłosym, silnym młodzieńcem o błękitnych oczach. Nosił kolczugę, skórzany kaftan i płaszcz. Prezentował postawę iście rycerską i honorową. Dla ukochanej był w stanie pójść na śmierć w nierównej walce z Bonhartem.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Podbój Cintry:[edytuj | edytuj kod]

Podczas oblężenia Cintry przez wojska Nilfgaardzkie Cahir dowodził oddziałem, którego zadaniem było pojmanie księżniczki Cirilly. Jego misja zakończyła się niepowodzeniem, w wyniku czego popadł w niełaskę cesarza i parę kolejnych lat spędził w lochu.

Przewrót na Thanned:[edytuj | edytuj kod]

Po tym czasie dostał szansę naprawienia swojego przewinienia wobec cesarstwa. Znów otrzymał za zadanie pojmania Ciri, tym razem podczas przewrotu na Thanned. I tym razem, pomimo wszelkich starań, a nawet pomocy Scoia’tael, nie udało mu się wykonać zadania, gdyż wiedźminka zwyczajnie pokonała go w walce.

To wtedy Geralt po raz pierwszy darował mu życie, gdyż dowiedział się o tym, że to Cahir uratował Ciri podczas oblężenia Cintry, wywożąc ją z płonącego miasta.

Na ratunek Ciri:[edytuj | edytuj kod]

Vicovarczyk z powodu poniesienia kolejnej porażki został ogłoszony poszukiwanym przez Cesarstwo Nilfgaardu. Spętanego Cahira do cesarza Emhyra wysłał Isengrim Faoiltiarna. Chciał za pośrednictwem havekarów przekazać Cahira żołnierzom imperium, jednak przypadkowo uwolnili go Geralt wraz z Jaskrem oraz Milvą. Wiedźmin znów darował Cahirowi życie i nakazał odejść w swoją stronę, zaznaczając jednak, że przy ich następnym spotkaniu zabije go.

Świeżo uwolniony z trumny (dosłownie i w przenośni) Cahir jednak ruszył za powoli kształtującą się kompanią Geralta, ponieważ również chciał uratować Ciri. Ostatecznie przyłączył się do drużyny po ucieczce Białego Wilka z niewoli w cintryjskim obozie. Wiedźmin i Nilfgaardzki żołnierz z wrogów szybko stali się przyjaciółmi.

Wraz z Geraltem przypadkowo wziął udział w bitwie o most na Jarudze, gdzie stanęli na czele dezerterujących wojsk królowej Meve z Lyrii, pokonując liczne siły Nilfgaardu przeciwko którym, pomimo swojego pochodzenia, zdecydował się stanąć Cahir.

Raniony w głowę Cahir wyznaje Geraltowi, że, podobnie jak on, miewa sny o Ciri, jednak on widzi ją jako dorosłą kobietę. Wyznaje też, że jest w wiedźmince zakochany, przez co zdecydował się przyjąć zadanie sprowadzenia jej do Nilfgaardu, a następnie przyłączył się do drużyny Białego Wilka.

Cahir zginął z rąk Bonharta podczas szturmu na Zamek Stygga. Łowca głów zabił go w przeświadczeniu, ze zabija słynnego wiedźmina Geralta z Rivii, gdyż został okłamany przez Ciri.

Dane z pozostałych źródeł[edytuj | edytuj kod]

W serialu the witcher w postać Cahira wciela się Eamon Farren.

Dane z książek Sapkowskiego[edytuj | edytuj kod]

Wygląd[edytuj | edytuj kod]

Jeździec patrzy na nią. Ciri widzi błysk oczu w szparze wielkiego hełmu, ozdobionego skrzydłami drapieżnego ptaka. Widzi odblask pożaru na szerokiej klindze miecza trzymanego w nisko opuszczonej dłoni.
Krew elfów, str. 6/7
Nie było już czarnego rycerza z Cintry. Był klęczący w kałuży krwi blady, ciemnowłosy młodzieniec o oszołomionych błękitnych oczach i ustach wykrzywionych w grymasie strachu. Czarny rycerz z Cintry padł od ciosów jej miecza, przestał istnieć (...) Nie znała go, nigdy go nie widziała. Nie obchodził jej. Nie bała się go.


Czas pogardy, str. 186

Jeniec milczał. Skrępowany i ułożony w drewnianym pudle wyglądał jeszcze nędzniej i bezbronnej niż na Thanedd, a tam Geralt widział go na kolanach, rannego, dygoczącego ze strachu w kałuży krwi. Wyglądał też znacznie młodziej. Wiedźmin nie dawał mu więcej niż dwadzieścia pięć lat.


Chrzest ognia, str. 61

Nilfgaardczyk, którego Jaskier ostatni raz widział w trumnie, wbił oczy w mokrą grzywę. Poeta ledwie go poznał, odzianego w kolczugę, skórzany kaftan i płaszcz, bez wątpienia zwleczone z któregoś z zabitych przy wozie havekara. Zapamiętał jednak młodą twarz, której od czasu przygody pod bukiem nie zdołał zmienić skąpo sypiący się zarost. (...)
- Jestem Cahir Mawr Dyffryn aep Ceallach.


Chrzest ognia, str. 72

Różne[edytuj | edytuj kod]

- Przemyśl jego propozycję, Geralt - zadrwił Jaskier. - Koniec końców, to nilfgaardzki szlachcic. Może z jego pomocą łatwiej nam będzie przedostać się do...

- Trzymaj jęzor na wodzy - przerwał mu ostro wiedźmin. - Dalejże, dobądź miecza. Nilfgaardczyku.
- Nie będę się bił. I nie jestem Nilfgaardczykiem. Pochodzę z Vicovaro, a nazywam się...

Chrzest ognia, str. 73

Może Cię zainteresuje, że cudak w hełmie z piórami, który z Thanedd zniknął równie tajemniczo, jak się pojawił, nazywa się Cahir Mawr Dyffryn i jest synem seneszala Ceallacha. Dziwnego tego osobnika poszukujemy nie tylko my, ale, jak się okazuje, również służby Vattiera de Rideaux i ludzie tego skurwysyna...
- Pani Filippa, hem, hem, nie lubi takich słów. Napisałem: "tej kanalii".
- Niech będzie. Tej kanalii Stefana Skellena.


Chrzest ognia, str. 32

Gdy Cahir otworzył oczy, potwór był tuż przy nim.

- nie zabijaj... - szepnął, zaprzestając prób podniesienia się ze śliskiej od krwii posadzki. Rozsieczona przez szarowłosą dziewczynę dłoń przestała boleć, zmartwiała.
- wiem kim jesteś Nilfgaardczyku - białowłosy potwór kopnął hełm z porąbanymi skrzydłami - Ścigałeś ją uparcie i długo. Ale już nigdy nie zdołasz jej skrzywdzić.
- Nie zabijaj...
- Podaj mi jeden powód. Choć jeden. Spiesz się.
- To ja... - wyszeptał Cahir - To ja wywiozłem ją wtedy z Cintry. Z pożaru... Ocaliłem ją. Uratowałem jej życie...
Gdy otworzył oczy, potwora już nie było (...)
Cahir zemdlał.

Czas pogardy, str. 188

Ciekawostki:[edytuj | edytuj kod]

  • "aep" w języku elfów oznacza syn lub córka,
  • Po dowiedzeniu się, że Regis jest wampirem, Cahir (wraz z Milvą) przez pewien czas co rano, podświadomie sprawdzał czy na swojej szyi nie ma śladów ukąszeń. Przestał dopiero wtedy, gdy Regis obalił wszystkie stereotypy o wampirach,
  • Cahir brutalnie pobił się z Geraltem; rozdzieliła ich wtedy Milva bijąc obydwu "po równo" swoim pasem,
  • W trakcie rozmowy o ciąży Milvy, Cahir wyznał, że oprócz dwóch braci ma także trzy siostry,
  • Postać Cahira w pełnej zbroi była stałym elementem koszmarów Ciri; obraz ten wrył się w pamięć księżniczki po oblężeniu Cintry. Dopiero pokonanie rycerza w walce i zobaczenie go bez hełmu wyzbyło dziewczynę z lęku przed "czarnym rycerzem",
  • Po przegranym pojedynku z Ciri w trakcie przewrotu na Thanedd, Cahir miał problemy ze zginaniem palców ręki którą zraniła Ciri,
  • Na zamku Stygga, przed pojedynkiem Cahira z Bonhartem, Ciri używa fortelu mającego oszukać łowcę głów, mówiąc mu, iż to właśnie Cahir jest słynnym wiedźminem;
  • Przyjażnił się też z Jaskrem , Regisem , Milvą oraz Angouleme.

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Gwint[edytuj | edytuj kod]