Wiedźmińska wiki na Gamepedii łączy siły z wiki na Fandomie! Planowane jest przekierowanie tutejszego serwisu do wiedźmińskiej wiki na Fandomie. Jeżeli jesteś członkiem społeczności i masz pytania, wątpliwości lub sprzeciwiasz się przekierowaniu, napisz wiadomość na portalu społeczności!

Hi Gamepedia users and contributors! Please complete this survey to help us learn how to better meet your needs in the future. We have one for editors and readers. This should only take about 7 minutes!

Świątynia Melitele w Ellander

Z Wiedźmińska Wiki
Skocz do: Nawigacja, szukaj
Świątynia Melitele w filmie Wiedźmin

Świątynia Melitele - znajdująca się w mieście Ellander świątynia poświęcona bogini Melitele, główną kapłanką była Matka Nenneke.

Niektóre adeptki i kapłanki świątyni[edytuj | edytuj kod]

Dane z książek Sapkowskiego[edytuj | edytuj kod]

Choć bywał w świątyni często, raz, niekiedy nawet dwa razy do roku, nigdy nie natrafiał na więcej niż trzy, cztery znajome twarze. Dziewczęta przychodziły i odchodziły - jako wieszczki do innych świątyń, jako położne i wyspecjalizowane w chorobach kobiecych i dziecięcych uzdrowicielki, jako wędrowne druidki, nauczycielki lub guwernantki. Ale nigdy nie brakowało nowych, przybywających zewsząd, nawet z najdalszych okolic. Świątynia Melitele w Ellander była znana i cieszyła się zasłużoną sławą.


Ostatnie życzenie, str. 40

- Zostanę do wiosny - oznajmiła wreszcie, walcząc z drżeniem głosu. - Będę przy niej w dzień i w nocy. A wiosną... Wiosną zabierzemy ją do świątyni Melitele w Ellander. To, co chce nad nią zapanować, w świątyni może nie będzie miało do niej przystępu. A ty wówczas zwrócisz się o pomoc do Yennefer.


Krew elfów, str. 87

- Tysiąc pięćset temerskich orenów, przekazem na filię Cianfanellich w Ellander, na rzecz świątyni Melitele.


Czas pogardy, str. 61

Przemawiającym był podstarzały grubas. Po ogolonej głowie i burej szacie Ciri rozpoznała w nim wędrownego kapłana. Widywała już takich, czasami odwiedzali świątynię Melitele w Ellander. Matka Nenneke nigdy nie mówiła o nich inaczej jak "ci fanatyczni durnie".


Czas pogardy, str. 71