Czas pogardy

Z Wiedźmińska Wiki
Skocz do: Nawigacja, szukaj
Czas pogardy
Czas pogardy 1.jpg
Opis
Data powstania
SuperNOWA, 1995
ISBN
83-7054-091-0
Poprzednia
Krew elfów
Następna
Chrzest ognia
Tłumaczenia
Wydanie angielskie: Time of Contempt. Gollancz/Orbit, 2013. Wydanie niemieckie: Die Zeit der Verachtung. Deutscher Taschenbuch, 2009. Wydanie włoskie: Il Tempo della Guerra. Nord Edizioni, 2013. Wydanie francuskie: Le Temps du Mépris. Bragelonne, 2009.
Inne tłumaczenia...

Czas pogardy (ISBN: 83-7054-091-0) - napisana przez Andrzeja Sapkowskiego czwarta z siedmiu części sagi o wiedźminie.

Uwaga! W dalszej części artykułu znajdują się szczegóły fabuły lub zakończenia utworu.

Streszczenie[edytuj | edytuj kod]

Czarodziejka Yennefer wraz z Ciri jadą do Gors Velen i dalej na Wyspę Thanedd. W Hirundum spotykają się z Geraltem. Yennefer zamierza oddać Ciri do Szkoły Czarodziejek - Aretuzy.

W tym czasie na Thanedd odbywa się wielki zjazd magów. Po uroczystym bankiecie Filippa Eilhart oraz szef redańskiego wywiadu, Dijkstra, z pomocą oddziałów redańskich przeprowadzają pucz mający niejako na celu oczyszczenie środowiska czarodziejów ze szpiegów Nilfgaardu. Główni posądzeni o zdradę - przewodniczący Czarodziejskiej Kapituły Vilgefortz z Roggeveen, Artaud Terranova oraz Francesca Findabair - zostają aresztowani i zakuci w kajdany z dwimerytu. Geralt przez przypadek wpada w sam środek organizowanego przewrotu. Dijkstra zabiera wiedźmina do Loxii, natomiast Filippa Eilhart aresztowanych na szczyt wyspy Thanedd - do pałacu Garstangu. Tam, na polecenie arcymistrzyni Tissai de Vries, przybywa Yennefer wraz z Ciri, która zaczyna wieszczyć. Przepowiada wybuch wojny oraz śmierć Vizimira z Redanii. Tissaia de Vries, chcąc przeciwdziałać dokonywanemu właśnie przewrotowi, zdejmuje osłonę antymagiczną i uwalnia aresztowanych. Nagle do walki dołączają elfie komanda Scoia'tael, wysłany przez Nilfgaard czarny rycerz ze skrzydłami drapieżnego ptaka na hełmie oraz czarodziej Rience - który okazuje się być podwładnym Vilgefortza. Tymczasem Geralt ucieka Redańczykom raniąc dotkliwie Dijkstrę i rusza do Garstangu, gdzie trafia w sam środek walk pomiędzy elfami i czarodziejami. Ratuje Ciri zabijając Artauda Terranovę oraz wielu Scoia'tael. Ciri natomiast pokonuje czarnego, nilfgaardzkiego rycerza, który okazuje się być młodzieńcem Cahirem aep Ceallachem, potem ucieka do Wieży Mewy - Tor Lara. Za dziewczynką rusza Vilgefortz, któremu drogę zagradza Geralt. Dochodzi do walki, w wyniku której wiedźmin zostaje zmasakrowany, jednak uchodzi z życiem. Czarodziej wchodzi do wieży, Ciri jednak wstępuje w portal, a cała Tor Lara eksploduje.

Dzięki bezinteresownej pomocy Triss Merigold Geralt trafia do Brokilonu, gdzie uzdrawiają go driady. Po pewnym czasie dołącza do niego Jaskier.

Ciri zostaje przeteleportowana na pustynię Korath, zwaną Patelnią, gdzie po wyczerpującej wędrówce spotyka na swej drodze młodego jednorożca, z którym wspólnie udaje jej się znaleźć wyjście z pustyni. Wkrótce znajdują ją wysłannicy imperatora Emhyra var Emreisa. Ciri jednak zostaje uwolniona przez bandę Szczurów, do których się przyłącza.

Do Nilfgaardu trafia fałszywa Cirilla Fiona Elen Rianon podstawiona sługom Ervylla w Verden przez półelfa Schirrú, działającego na zlecenie Vilgefortza.

Cesarstwo Nilfgaardu wypowiada wojnę Północnym Królestwom. Dokonuje inwazji przez Dol Angra i w ciągu kilku dni rozbija armie królowej Meve w Lyrii i króla Demawenda w Aedirn. Głównodowodzący armią Nilfgaardu, marszałek Menno Coehoorn, pokonuje Nordlingów w bitwie pod Aldersbergiem, zdobywa Vengerberg oraz Rivię. Cesarz Emhyr zawiera rozejm z Foltestem z Temerii , (zajęcie przez Foltesta Hagge), dogaduje się z Henseltem z Kaedwen (nilfgaardzko-kaedweński rozbiór Aedirn - zajęcie tzw. Północnej Marchii, ziem Aedirn aż po rzekę Dyfne) i Franceską Findabair - Enid an Gleanna (utworzenie Doliny Kwiatów - Dol Blathanna, marionetkowego państwa elfów), oraz z Ervyllem z Verden, który w efekcie składa cesarzowi hołd lenny, dzięki czemu Nilfgaard dzierży ujście Jarugi.

Tłumaczenia[edytuj | edytuj kod]

  • Flag bulgaria.png Wydanie bułgarskie: Вещерът: Време на презрение, (ИнфоДар, 2009)
  • Flag czech.png Wydania czeskie: Zaklínač IV. Čas opovržení, (Leonardo, Ostrava 1996)
  • Flag uk.png Flag USA.jpg Wydanie angielskie: Time of Contempt, (UK – Gollancz, 2013, US – Orbit, 2013)
  • Flag france.png Wydanie francuskie: Le Temps du Mépris, (Bragelonne, 2009)
  • Flag germany.png Wydanie niemieckie: Die Zeit der Verachtung, (Deutscher Taschenbuch, 2009)
  • Flag italy.png Wydanie włoskie: Il Tempo della Guerra, (Nord, 2013)
  • Flag Lithuania.png Wydanie litewskie: Paniekos metas, (Eridanas, 2006)
  • Flag russia.png Wydanie rosyjskie: Час Презрения, (АСТ, 1997)
  • Flag serbia.png Wydanie serbskie: Vreme prezira - Saga o vešcu 4, (Čarobna knjiga, 2012)
  • Flag spain.png Wydanie hiszpańskie: Tiempo de Odio, (Alamut, 2008)

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Wydania polskie[edytuj | edytuj kod]


Cykl wiedźmiński Andrzeja Sapkowskiego
Zbiory opowiadań i powieści niewchodzące w skład Sagi
Wiedźmin | Ostatnie życzenie | Miecz przeznaczenia | Coś się kończy, coś się zaczyna | Sezon burz
Saga o wiedźminie (powieści)
Krew elfów | Czas pogardy | Chrzest ognia | Wieża Jaskółki | Pani Jeziora | Sezon burz
Adaptacje
Wiedźmin (komiks) | Wiedźmin (film) | Wiedźmin (serial) | Wiedźmin: Gra Wyobraźni (RPG) | Wiedźmin (gra komputerowa) | Wiedźmin 2: Zabójcy Królów (gra komputerowa) | Wiedźmin 3: Dziki Gon (gra komputerowa) | Opowieści ze świata Wiedźmina (zbiór opowiadań rosyjskich pisarzy)